Niesłyszący pacjent u psychiatry. RPP: istnieje ryzyko, że w ogóle nie podejmie leczenia

Autor: oprac. IB • Źródło: RPP, Rynek Zdrowia23 czerwca 2021 12:30

Niesłyszącym pacjentom może grozić izolacja i wykluczenie w zakresie opieki psychiatrycznej, dlatego konieczne jest wypracowanie jej odpowiednich standardów - wskazuje RPP.

Wśród osób z zaburzeniami psychicznymi znajdują się również pacjenci z dysfunkcją narządu słuchu Fot. Shutterstock
  • Z informacji uzyskanych przez RPP wynika, że językiem migowym posługują się tylko niektóre osoby z personelu medycznego
  • Pacjenci chętniej skorzystają z pomocy rodziny przy tłumaczeniu, jeśli chorują np. kardiologicznie, ale sytuacja zmienia się, jeśli problem jest natury psychicznej - zauważa RPP
  • Opracowanie standardów dotyczących opieki psychiatrycznej i psychologicznej dla osób z niepełnosprawnością słuchową oraz specjalne przeszkolenie tłumaczy, którzy uczestniczyliby w procesie leczenia od początku do końca, mogłoby zapobiec wykluczeniu tej grupy chorych - ocenia RPP

Rzecznik Praw Pacjenta zauważa, że wśród osób z zaburzeniami psychicznymi znajdują się również pacjenci z dysfunkcją narządu słuchu, porozumiewający się przy pomocy języka migowego. Jakie rozwiązania w kontakcie z takimi osobami stosują szpitale psychiatryczne podczas konsultacji i leczenia?

Gdy lekarz psychiatra nie zna języka migowego

Z informacji uzyskanych przez RPP wynika, że językiem migowym posługują się tylko niektóre osoby z personelu medycznego. Pacjenci korzystają często przy tłumaczeniu z pomocy bliskich lub z formy pisemnej. Niektóre podmioty medyczne zawierają też umowy z tłumaczami języka migowego lub korzystają z komunikatorów on-line. W przypadku braku tych wszystkich możliwości tłumacz wzywany jest doraźnie. Szpitale nawiązują również współpracę z Polskim Związkiem Głuchych.

Jak ocenia RPP, wynik przeprowadzonej analizy oraz brak sygnałów ze strony pacjentów wskazuje, że pacjenci z niepełnosprawnością słuchową doświadczający kryzysu psychicznego mogą uzyskać pomoc w całej Polsce.

Psychiatria jest jednak bardzo „delikatną” dziedziną medycyny. Istnieje ryzyko, że pacjenci chętniej skorzystają z pomocy rodziny przy tłumaczeniu, jeśli chorują np. kardiologicznie, ale sytuacja zmienia się, jeśli problem jest natury psychicznej. Istnieje również obawa, że pacjenci z niepełnosprawnością słuchową rzadziej korzystają z pomocy lekarza psychiatry bądź psychologa, jeśli nie posługuje się on językiem migowym.

Niesłyszący pacjent może nie podjąć leczenia

Rzecznik Praw Pacjenta zwrócił się w tej sprawie do Polskiego Związku Głuchych, który dostrzega podobne zagrożenia dla pacjentów z niepełnosprawnością słuchową doświadczających kryzysu psychicznego, a mianowicie możliwą izolację, wykluczenie i niepodejmowanie leczenia.

RPP stoi na stanowisku, że właściwym wydaje się być opracowanie standardów dotyczących opieki psychiatrycznej i psychologicznej dla osób z niepełnosprawnością słuchową, jak również specjalne przeszkolenie tłumaczy, którzy uczestniczyliby w procesie leczenia od początku do końca. Takie działanie pozwoliłoby na wypracowanie więzi pomiędzy lekarzem, pacjentem i tłumaczem. Z taką właśnie inicjatywą Rzecznik wystąpił do Pełnomocnika Rządu ds. osób niepełnosprawnych.

Pełnomocnik Rządu ds. osób niepełnosprawnych w pełni poparł stanowisko Rzecznika Praw Pacjenta i przedstawił niektóre założenia przyjętej przez Radę Ministrów 16 lutego 2021 r. Strategii na Rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021 - 2030.

Tłumacze języka migowego i inne metody komunikacji

Strategia stanowi implementację postanowień Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, gdzie poprzez ustanowienie ram całościowej polityki krajowej na rzecz osób niepełnosprawnych realizowany będzie główny cel strategiczny jakim jest włączenie osób z różnego rodzaju niepełnosprawnościami w życie społeczne i zawodowe.

W ramach Strategii przewiduje się utworzenie systemu certyfikacji tłumaczy języka migowego oraz rozwój alternatywnych metod komunikowania się oraz planowane są działania mające na celu opracowanie i wdrożenie systemu zapewnienia adekwatnych do potrzeb oraz uwzględniających rozwój technologii środków wspierających komunikowanie się.

W ramach działania instytucje publiczne otrzymają narzędzia umożliwiające im komunikowanie się z osobami o określonych rodzajach niepełnosprawności, tak aby mogły w sposób rzeczywisty i niedyskryminujący zrealizować sprawę lub mieć dostęp do informacji czy oferty.

 

Podaj imię Wpisz komentarz
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin forum