• PARTNER SERWISUpartner serwisu
  • PARTNER SERWISUpartner serwisu

Raport nt. leczenia biologicznego. Porównajmy się z innymi krajami

Autor: PWX/Rynek Zdrowia • • 16 grudnia 2013 10:59


W Polsce wskazania do leczenia biologicznego zawarte są w programach lekowych, których administracyjnie określane kryteria są niezgodne z aktualną wiedzą i rekomendacjami i nie są akceptowane przez środowisko reumatologiczne. W Szwecji obowiązują w tym zakresie wytyczne ministerstwa zdrowia i Szwedzkiego Towarzystwa Reumatologicznego - oba dokumenty są zgodne z rekomendacjami EULAR z 2010 roku. W Czechach leczenie jest prowadzone w oparciu o kryteria zgodne z zaleceniami EULAR i ASAS.

W kraju włączenie do programu pacjenta z RZS jest możliwe w razie nieskuteczności co najmniej 2 syntetycznych leków modyfikujących przebieg choroby (DMARDs) stosowanych przez co najmniej 6 m-cy każdy, przy DAS-28 >5,1; w wyjątkowych przypadkach istnieje możliwość wcześniejszej kwalifikacji pacjentów. W Szwecji kryteria pozwalają na kwalifikację do leczenia biologicznego w RZS zarówno pacjentów z dużą aktywnością  (DAS28>5,1), także z umiarkowaną aktywnością  (DAS28>3,2-5,1) przy występowaniu czynników złej prognozy. W Czechach kwalifikacja do leczenia biologicznego w RZS jest możliwa pod następującymi warunkami: nieskuteczność terapii minimalnie jednym lekiem z grupy DMARD (preferowany metotreksat 20-30 mg podawany 3-6 miesięcy, ewentualnie leflunomid albo sulfasalazyna), DAS28 >3,9; lek biologiczny może być podany bez uprzedniej terapii lekiem z grupy DMARD w wyjątkowych przypadkach.

W Szwecji nie ma ograniczeń budżetu na leczenie biologiczne. W Czechach budżet jest ograniczony, ale na tyle duży, że każdy pacjent, który wg kryteriów i decyzji lekarza wymaga leczenia biologicznego otrzymuje je, choć czasem po kilkumiesięcznym okresie oczekiwania.

W kraju wytyczne programów lekowych wymuszają zakończenie leczenia w przypadku uzyskania określonego stopnia poprawy, który utrzymuje się przez okres 6 miesięcy. Powrót do leczenia jest możliwy w przypadku nawrotu aktywności choroby. W Szwecji generalnie nie ma przepisów, które nakazują przerwanie leczenia po osiągnięciu remisji. W niektórych ośrodkach istnieją wewnętrzne wytyczne o tym kiedy  i jak winno się leczenie przerwać. W Czechach długość leczenia zależy wyłącznie od skuteczności terapii i tolerancji na lek u pacjenta.

Co warto zmienić?
Na pytanie co warto zmienić w leczeniu biologicznym w ich krajach eksperci wypowiadający się w Raporcie proponowali:
• w Polsce - m.in. wprowadzenie zgodnych z rekomendacjami nowych wytycznych programów lekowych umożliwiających indywidualne leczenie pacjentów;
Podaj imię Wpisz komentarz
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin forum