IBX/Rynek Zdrowia | 06-04-2017 13:16

Czerniak: terapia skojarzna niwolumab - ipilimumab lub monoterapia niwolumabem skuteczniejsze od monoterapii ipilimumabem

Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem oraz monoterapia niwolumabem istotnie poprawiają przeżycia całkowite w porównaniu z monoterapią ipilimumabem u pacjentów z uprzednio nieleczonym zaawansowanym czerniakiem.

 

Firma Bristol-Myers Squibb zaprezentowała dane na temat przeżyć całkowitych osiągniętych w terapii niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem w badaniu klinicznym 3 fazy (CheckMate -067).

Wyniki zostały zaprezentowane w ramach sesji pt. Uaktualnienia, Nowe Wskazania oraz Nowe Badania Kliniczne w zakresie Immunoonkologii podczas dorocznego spotkania Amerykańskiego Towarzystwa Badań nad Rakiem (American Association for Cancer Research) w Waszyngtonie.

Według uaktualnionych wyników, spójnych z poprzednimi doniesieniami, niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem oraz monoterapia niwolumabem poprawiają przeżycia wolne od progresji i obiektywny odsetek odpowiedzi w porównaniu do monoterapii ipilimumabem.

Profil bezpieczeństwa jest spójny z wykazanym w poprzednich badaniach: brak skumulowanej toksyczności terapii skojarzonej oraz nowych informacji dotyczących bezpieczeństwa. Związane z leczeniem zdarzenia niepożądane stopnia 3/4, wystąpiły odpowiednio w 58%, 21% oraz 25% przypadków w grupach pacjentów poddanych leczeniu skojarzonemu, monoterapii niwolumabem oraz monoterapii ipilimumabem.

Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem oraz monoterapia niwolumabem poprawiają również przeżycia całkowite we wszystkich klinicznie istotnych podgrupach pacjentów w porównaniu z monoterapią ipilimumabem. W szczególności, u pacjentów z mutacją BRAF, terapia skojarzona obniżała ryzyko zgonu o 57%, natomiast monoterapia niwolumabem obniżała ryzyko zgonu o 40% w porównaniu do monoterapii ipilimumabem.

U pacjentów bez mutacji BRAF (typ dziki), terapia skojarzona obniżała ryzyko zgonu o 38%,  natomiast monoterapia niwolumabem obniżała ryzyko zgonu o 36% w porównaniu do monoterapii ipilimumabem.

U pacjentów z ekspresją PD-L1 >5%, niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem oraz monoterapia niwolumabem obniżyły ryzyko zgonu odpowiednio o 40% oraz o 44% w porównaniu do monoterapii ipilimumabem.

U pacjentów z ekspresją PD-L1 <5%, niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem oraz monoterapia niwolumabem obniżyły ryzyko zgonu odpowiednio o 45% oraz o 35% w porównaniu do monoterapii ipilimumabem.

Badanie nie zostało zaprojektowane, aby statystycznie porównywać dwie grupy pacjentów leczonych niwolumabem. W analizie opisowej wykazano, że terapia skojarzona powodowała względną redukcję ryzyka zgonu o 12% w porównaniu do monoterapii niwolumabem oraz obniżenie ryzyka zgonu u pacjentów z ekspresją PD-L1 <5% o 16%. Przeżycia w obu grupach pacjentów leczonych niwolumabem były podobne u pacjentów z ekspresją PD-L1 >5%.

W zaprezentowanych, uaktualnionych wynikach z badania, przeżycia wolne od progresji (PFS) oraz obiektywny odsetek odpowiedzi (ORR) były spójne z poprzednimi doniesieniami. Ryzyko progresji choroby istotnie obniżono, zarówno dzięki terapii skojarzonej, jak i monoterapii, odpowiednio o 58%  oraz o 46% w porównaniu do monoterapii ipilimumabem.

Obiektywny odsetek odpowiedzi na leczenie (ORR) w obu grupach pacjentów, którzy przyjmowali niwolumab, zarówno w skojarzeniu, jak i w monoterapii oraz w grupie poddanej monoterapii ipilimumabem, wyniósł odpowiednio 58.9%, 44.65% oraz 19.0%. Odsetek pacjentów, którzy wykazali całkowitą odpowiedź na leczenie (CR) w porównaniu do poprzedniej analizy obejmującej 18-miesięczy okres obserwacji wzrósł z 12.1% do 17.2% w grupie poddanej terapii skojarzonej, z 9.8% do 14.9% w grupie poddanej monoterapii niwolumabem oraz z 2.2% do 4.4% w grupie poddanej monoterapii ipilimumabem.

W lipcu 2014 r. niwolumab był pierwszym zarejestrowanym inhibitorem immunologicznego punktu kontrolnego PD-1. Obecnie jest zarejestrowany w 60 krajach. W październiku 2015 r. opracowana przez firmę Bristol-Myers Squibb pierwsza terapia skojarzona niwolumab + ipilimumab została zarejestrowana do leczenia przerzutowego czerniaka i obecnie jest zarejestrowana w ponad 50 krajach.