TRANSMISJA SESJI

Sesja inauguracyjna: System ochrony zdrowia w Polsce – czy zdał najtrudniejszy egzamin? Co przyniesie przyszłość?

PRZEJDŹ DO STRONY TRANSMISJI

HCC Online

14-16 CZERWCA 2021

  • Facebook
  • Twitter
  • Linked In

HCC

14-16 CZERWCA 2021

  • Facebook
  • Twitter
  • Linked In
TRANSMISJA SESJI

Sesja inauguracyjna: System ochrony zdrowia w Polsce – czy zdał najtrudniejszy egzamin? Co przyniesie przyszłość?

PRZEJDŹ DO STRONY TRANSMISJI

Postępowanie w ostrych zespołach wieńcowych u pacjentów z hemofilią

Autor: dr M. Górska-Kosicka/hematoonkologia.pl • • 29 listopada 2013 12:54


Niewiele wiadomo o ryzyku restenozy w stencie u pacjentów z bardzo niską aktywnością czynnika VIII/IX nie otrzymujących leczenia przeciwpłytkowego lub przyjmujących tylko kwas acetylosalicylowy. Nie wiadomo także  czy dołączenie klopidogrelu lub prasugrelu niesie więcej korzyści czy działań niepożądanych. Specjaliści zalecają aby skojarzone leczenie przeciwpłytkowe rozważyć u pacjentów z hemofilią i w przypadku ostrego zespołu wieńcowego nie odkładać decyzji w czasie.

Nie ma zgodności jaką aktywność brakującego czynnika należy utrzymywać przy przewlekłym leczeniu przeciwpłytkowym. Większość ekspertów uważa, że stosując kwas acetlosalicyowy w monoterapii aktywność powinna wynosić ≥1%, natomiast przy leczeniu skojarzonym 5-15%.  Przez pierwsze 24h po zabiegu inwazyjnym aktywność nie może spadać poniżej 50%.  Leczenie dwoma lekami przeciwpłytkowymi powinno trwać możliwie najkrócej. W tym czasie należy także stosować leki chroniące błonę śluzową żołądka.

U chorych z ciężką lub umiarkowaną hemofilią po wstawieniu niepowlekanego stentu w trybie planowym leczenie skojarzone lekami przeciwpłytkowymi zalecane jest przez 2-4 tygodnie, w przypadku ostrego zespołu wieńcowego – 4 tygodnie. Monoterapię lekiem przeciwpłytkowym powinno się utrzymać do 12 miesięcy. U pacjentów z łagodną hemofilią można zastosować standardowe leczenie jak w populacji ogólnej.

Leczenie ostrych zespołów wieńcowych u pacjentów z hemofilią opiera się na zaleceniach nie popartych wynikami z prób klinicznych. Chorzy ze skazami krwotocznymi są wykluczani z badań klinicznych, a wiele leków jest przeciwwskazanych w tej grupie. Dlatego też ustalenie konsensusu i modyfikacja zaleceń kardiologicznych stosowanych w ogólnej populacji jest niezwykle ważna. Konieczne jest także zrozumienie tego problemu przez kardiologów zwłaszcza, że w przypadku wystąpienia zawału serca opóźnienie zabiegu rewaskularyzacji tętnic wieńcowych może prowadzić do śmierci.

Niezbędna jest także współpraca pomiędzy lekarzami ze szpitalnych oddziałów ratunkowych, kardiologami, lekarzami rodzinnymi i hematologiem z ośrodka leczenia skaz krwotocznych.

Więcej: hematoonkologia.pl
Podaj imię Wpisz komentarz
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin forum