Życie po uchwaleniu ustaw: nadszedł czas rozporządzeń

Autor: Iwona Bączek • • 13 stycznia 2012 10:28

Choć ustawa o działalności leczniczej obowiązuje już od 1 lipca 2011 r., dyrektorzy i organy założycielskie szpitali wciąż czekają na rozporządzenia, bez których trudno się przygotować do ewentualnych przekształceń SPZOZ-ow w spółki handlowe.

Rozporządzenia do ustawy o działalności leczniczej należą do właściwości Ministerstwa Skarbu Państwa wydawanych w porozumieniu z Ministerstwem Zdrowia - informuje nas rzecznik resortu zdrowia Jakub Gołąb.

- Określą one wzór kwestionariusza oraz wykaz dokumentów niezbędnych do przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej w spółkę kapitałową, a także ramowy wzór przekształcenia SPZOZ-u w spółkę kapitałową - zaznacza rzecznik.

- Minister skarbu opracował i uzgodnił międzyresortowo z Rządowym Centrum Legislacji oba projekty.

Trafiły one 9 grudnia 2011 r. do Ministerstwa Zdrowia do podpisania "w porozumieniu" i będą przedmiotem obrad najbliższego Kierownictwa Ministerstwa Zdrowia. W Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Skarbu Państwa zamieszczona została pierwotna wersja obu projektów - wyjaśniał nam w połowie grudnia 2011 r. rzecznik MZ.

I tak: projekt rozporządzenia ministra Skarbu Państwa w sprawie określenia ramowego wzoru aktu przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej w spółkę kapitałową dostępny jest w BIP MSP pod adresem: http://bip.msp.gov.pl/portal/ bip/124/6335/, natomiast projekt rozporządzenia ministra Skarbu Państwa w sprawie określenia wzoru kwestionariusza oraz wykazu dokumentów niezbędnych do przekształcenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej w spółkę kapitałową można znaleźć pod adresem: http://bip.msp.gov.pl/ portal/bip/124/6334.

Zmiany: może będą

W odpowiedzi na pytanie, czy resort zdrowia planuje zmiany w ustawie o działalności leczniczej, Jakub Gołąb odpowiada: "Ustawa wprowadziła znaczące zmiany w zakresie organizacji i funkcjonowania systemu ochrony zdrowia.

Obowiązuje ona od 1 lipca i ten okres pozwolił na poznanie praktycznych aspektów jej funkcjonowania.

Minister Bartosz Arłukowicz w wystąpieniu podczas sejmowej Komisji Zdrowia zadeklarował stały monitoring wchodzących w życie przepisów.

Podkreślił, że zmiany będą dokonywane tam, gdzie okaże się to konieczne" - zapowiada rzecznik.

Odniósł się również do przypomnienia Rynku Zdrowia, że ustawa o działalności leczniczej była krytykowana za brak precyzji i niejednoznaczność zapisów. Wiele kontrowersji wzbudził np. pojawiający się w niej podział podmiotów na te będące i nie będące przedsiębiorcami.

Prawnicy zwracali wówczas uwagę, że SPZOZ statusu podmiotu leczni czego będącego przedsiębiorcą nie posiada, ale jednocześnie może prowadzić działalność gospodarczą, co oznacza, że przedsiębiorcą jednak jest. Szpitale realizujące duże projekty unijne nie miały również jasności w kwestii losów dotacji unijnych w przypadku przekształcenia SPZOZ-u.

"W opinii Ministerstwa Zdrowia ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654) cechuje wysoki stopień precyzji i jednoznaczność przepisów, natomiast kwestia podziału podmiotów leczniczych na przedsiębiorców i podmioty nie będące przedsiębiorcami nie budzi wątpliwości. Warto zauważyć, iż zgodnie z art. 54 ust. 1 pkt 3 nieobowiązującej już ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm.) SPZOZ także mógł uzyskiwać środki finansowe z działalności gospodarczej. Specyfika SPZOZ-u oraz jednostki budżetowej, poprzez ścisły związek z podmiotem tworzącym, stała się podstawą do utworzenia z niej grupy podmiotów leczniczych nie będących przedsiębiorcami" - podkreśla w przygotowanej informacji rzecznik resortu zdrowia.

Dotacje unijne w spółce

W sprawie dotacji unijnych w przypadku przekształcenia SPZOZ-u Ministerstwo Zdrowia wyjaśnia: "W ramach XII Priorytetu Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko Bezpieczeństwo Zdrowotne i Poprawa Efektywności Systemu Ochrony Zdrowia, dla którego minister zdrowia pełni rolę Instytucji Pośredniczącej, wsparcie skierowane zostało do publicznych i niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej udzielających świadczeń opieki zdrowotnej w ramach publicznego systemu ochrony zdrowia, z wyłączeniem zakładów lecznictwa uzdrowiskowego.

W związku z powyższym, o dofinansowanie mogły się ubiegać zarówno publiczne, jak i niepubliczne zakłady opieki zdrowotnej posiadające umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych zawartą z oddziałem wojewódzkim NFZ bądź udzielające świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych na podstawie innych tytułów.

Przy składaniu wniosku o dofinansowanie wymagane było od potencjalnego beneficjenta złożenie oświadczenia, że działa on w publicznym systemie ochrony zdrowia (tj. posiada kontrakt z NFZ na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zbieżny z przedmiotem realizacji projektu lub udziela świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na podstawie innych tytułów) oraz zobowiązuje się do niewykorzystywania infrastruktury/sprzętu uzyskanych w ramach projektu do odpłatnego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez okres trwałości projektu, tj. pięciu lat od zakończenia inwestycji.

Z powyższego wynika, że wykorzystywanie sprzętu bądź infrastruktury nabytych w ramach realizacji projektów finansowanych ze środków XII Priorytetu POIiŚ do odpłatnego udzielania świadczeń zdrowotnych, tj. poza kontraktem z NFZ, stanowi naruszenie umowy o dofinansowanie zawartej przez beneficjenta z Instytucją Wdrażającą.

Niezależnie od tego prowadzone są rozmowy z Instytucją Zarządzającą dotyczące sposobu postępowania wobec beneficjentów, którzy wbrew złożonemu zobowiązaniu będą wykorzystywać sprzęt zakupiony ze środków europejskich do celów komercyjnych - zaznacza Jakub Gołąb.

Te przepisy obowiązują już od stycznia

W przypadku ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, rozporządzenia są już znane. Oba zaczną obowiązywać od 1 stycznia 2012 r. Projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie szczegółowego zakresu oraz warunków ustalania wysokości świadczenia w przypadku zdarzenia medycznego datowany jest na 3 listopada 2011 r. Ten akt wykonawczy nie był dotychczas poprzedzony żadnym innym, regulującym tę materię, bowiem - jak czytamy w uzasadnieniu - dopiero ustawa z 28 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 113, poz. 660), która wchodzi w życie 1 stycznia 2012 r., wprowadza (w rozdziale 13a) rozwiązania dotyczące zasad i trybu ustalania odszkodowania i zadośćuczynienia w przypadku zdarzeń medycznych.

1 stycznia 2012 r. wchodzą także w życie przepisy art. 25 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, z późn. zm.) wprowadzające obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia z tytułu zdarzeń medycznych w rozumieniu art. 67a ust. 1 ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

Rozporządzenie wchodzi zatem w życie 1 stycznia 2012 r. Przyjęto w nim, że ubezpieczyciel, który będzie obowiązany przedstawić pacjentowi propozycję świadczenia z tytułu zakażenia biologicznym czynnikiem chorobotwórczym, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia pacjenta, będzie miał obowiązek ustalić jego wysokość, biorąc pod uwagę następujące elementy: r stopień pogorszenia zdrowia (poziom uszkodzenia ciała) powstały w wyniku zdarzenia medycznego; r pogorszenie jakości życia polegające na konieczności zapewnienia opieki osób trzecich, braku możliwości wykonywania pracy i zarobkowania lub braku możliwości nauki; r uciążliwość leczenia pozostającą w związku ze zdarzeniem medycznym.


Każdemu z tych elementów rozporządzenie przypisuje wagę wyrażającą maksymalną kwotę, jaką w przypadku zaistnienia danego elementu należy wypłacić pacjentowi. Suma tych kwot wynosi 100 tys. zł.

Szczegółowe warunki

Przepisy rozporządzenia określają szczegółowe warunki oceny poszczególnych elementów, co pozwala ustalić wysokość świadczenia w odniesieniu do konkretnego pacjenta.

Śmierć pacjenta będąca następstwem zdarzenia medycznego niesie negatywne skutki dla członków jego rodziny, często o charakterze ekonomicznym, stąd też uznano, że osoby najbliższe, które przepisy ustawy wyodrębniają w I grupę podatkową (mowa o niej w art.

14 ust. 3 pkt 1 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadku i darowizn: Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768, z późn. zm.) powinny otrzymać 100% maksymalnej kwoty, o której mowa w art. 67k ust. 7 pkt 2 ustawy z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta, czyli 300 tys. zł. Wnioskodawcy należący do II i III grupy podatkowej otrzymają odpowiednio 50% (150 tys. zł) i 25% (75 tys. zł) kwoty maksymalnej.

Na 19 października 2011 r. datowany jest natomiast projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie zryczałtowanej wysokości kosztów w postępowaniu przed wojewódzką komisją do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych.

W przypadku kosztów podróży osób wezwanych przez wojewódzką komisję do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych ryczałtowane koszty wynoszą 83,58 zł, w przypadku kosztów noclegu - 34,50 zł, w przypadku utraconych zarobków lub dochodów - 153,57 zł, w przypadku kosztów wynagrodzenia za sporządzenie opinii - 300 zł. Rozporządzenie wchodzi w życie 1 stycznia 2012 r.
Podaj imię Wpisz komentarz
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin forum