Leczenie za granicą

Autor: Anna Stychlerz • • 25 czerwca 2008 11:27

Od poprzedniego wydania "Rynku Zdrowia" publikujemy odpowiedzi i komentarze dotyczące interpretacji przepisów obowiązujących w zakresie ochrony zdrowia. Czytelnicy mogą kierować pytania pocztą na adres redakcji lub e-mailem: redakcja@rynekzdrowia.pl.

W tym wydaniu postaramy się rozwiać wątpliwości dotyczące dość złożonych formalności związanych z kierowaniem pacjenta na zabieg lub badania poza granicami Polski.

Kto wydaje zgodę?

Zgoda na leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju wydawana jest w zależności od sytuacji, gdy dane leczenie lub badanie jest wykonywane w kraju, ale z uwagi na długi okres oczekiwania nie ma możliwości poddania zainteresowanego leczeniu czy badaniu oraz gdy danego leczenia w ogóle nie wykonuje się w kraju. W pierwszym wypadku zgodę na leczenie wydaje prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, natomiast w drugim - minister zdrowia.
Formalności związane z uzyskaniem zgody na leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju reguluje Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie wniosku do prezesa NFZ o przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych poza granicami kraju (Dz. U. nr 279, poz.2769). Prezes Funduszu, zgodnie z artykułem 22 paragraf 1 pkt c) w związku z artykułem 22 paragraf 2 rozporządzenia nr 1408/71/EWG, wydaje zgodę na leczenie w innym państwie członkowskim UE/EOG, jeśli dane leczenie lub badanie diagnostyczne jest wykonywane w Polsce, jednak z uwagi na długi okres oczekiwania na przyznanie danego świadczenia zdrowotnego, zainteresowany nie może być poddany leczeniu w terminie zwykle niezbędnym. Procedura uzyskania zgody jest następująca:

Wniosek ubezpieczonego

  • W celu uzyskania zgody na leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju, ubezpieczony, jego przedstawiciel ustawowy lub małżonek składa wniosek do prezesa NFZ, za pośrednictwem właściwego ze względu na miejsce zamieszkania ubezpieczonego oddziału wojewódzkiego NFZ.
  • Ubezpieczony, jego przedstawiciel ustawowy lub małżonek wypełnia część I wniosku, i przekazuje ją lekarzowi ubezpieczenia zdrowotnego - specjaliście właściwej dziedziny medycyny.
  • Następnie lekarz wypełnia część II i III wniosku oraz potwierdza konieczność niezwłocznego przeprowadzenia leczenia lub badań diagnostycznych wskazanych we wniosku. Ponadto lekarz wskazuje placówkę opieki medycznej znajdującą się na terytorium jednego z państw członkowskich UE lub EOG, do której proponuje skierować ubezpieczonego na leczenie lub badania diagnostyczne i uzasadnia jej wybór.
  • Ubezpieczony, jego przedstawiciel ustawowy lub małżonek dostarcza lekarzowi przetłumaczoną na język angielski, przez tłumacza przysięgłego, część III wniosku. W terminie nie dłuższym niż 2 dni robocze od dnia otrzymania tłumaczenia części III wniosku lekarz przekazuje do oddziału Funduszu wniosek z wypełnioną częścią I, II i III wraz z tłumaczeniem części III wniosku oraz kopię dokumentacji medycznej w zakresie objętym wnioskiem.
  • Oddział Funduszu niezwłocznie dokonuje weryfikacji wniosku i w przypadku stwierdzenia braków formalnych, w celu ich usunięcia, odsyła lekarzowi wniosek wraz z tłumaczeniem części III wniosku.

Opinia konsultanta krajowego

Po zasięgnięciu opinii konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny właściwej dla wnioskowanego leczenia, oddział Funduszu może wybrać inną niż wskazana we wniosku zagraniczną placówkę opieki medycznej, jeżeli stwierdzi, że placówka ta, według dostępnej wiedzy, właściwie przeprowadzi leczenie lub badania diagnostyczne. Ww. opinię konsultant krajowy przekazuje w terminie nie dłuższym niż 7 dni od dnia otrzymania wystąpienia oddziału Funduszu o przedstawienie opinii.
Ponadto oddział Funduszu może zwrócić się do konsultanta krajowego o zaopiniowanie wniosku. Taka opinia powinna być wydana nie później niż 14 dni od otrzymania wniosku. Następnie oddział Funduszu przesyła niezwłocznie wybranej zagranicznej placówce opieki medycznej tłumaczenie części III wniosku i uzgadnia z tą placówką koszt leczenia lub badań diagnostycznych.
Po uzgodnieniu kosztów leczenia lub badań diagnostycznych, oddział NFZ przekazuje niezwłocznie prezesowi Funduszu wypełnioną część I, II i III wniosku, wraz z tłumaczeniem części III wniosku i kopią dokumentacji medycznej w zakresie objętym wnioskiem.
Prezes NFZ, w terminie 7 dni od dnia otrzymania dokumentów, wydaje ubezpieczonemu zgodę na przeprowadzenie leczenia lub badań diagnostycznych w innym państwie członkowskim UE lub EOG albo odmawia jej wydania, podając pisemne uzasadnienie w części VI wniosku.

Zgoda ministra zdrowia

Natomiast, w sytuacji gdy danego leczenia nie wykonuje się w Polsce, tryb ubiegania się o skierowanie na leczenie za granicą określa Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 grudnia 2004 r. w sprawie kierowania świadczeniobiorców na leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju (Dz. U. nr 279, poz.2729), zgodnie z którym podstawą do podjęcia starań o leczenie za granicą jest wniosek do ministra zdrowia o skierowanie na leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju.
Minister zdrowia w terminie 7 dni od otrzymania wniosku wyraża zgodę na leczenie lub badania diagnostyczne poza granicami kraju albo odmawia jej udzielenia, podając pisemne uzasadnienie.

Podaj imię Wpisz komentarz
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin forum