Jeśli nie Arłukowicz, to kto? Giełda kandydatów na ministerialny fotel

Autor: PW/Rynek Zdrowia • • 16 września 2014 06:20

Nie ustają medialne spekulacje kto zostanie ministrem zdrowia w rządzie premier Ewy Kopacz. Na giełdzie kandydatów do ministerialnego fotela najczęściej padają nazwiska sześciu osób: Krzysztofa Chlebusa, Jarosława Katulskiego, Beaty Małeckiej-Libery, Janusza Morysia, Sławomira Neumanna i Mariana Zembali.

Jeśli nie Arłukowicz, to kto? Giełda kandydatów na ministerialny fotel

Czy rzeczywiście ktoś z nich zasiądzie w najważniejszym gabinecie przy ul. Miodowej? Nie znamy odpowiedzi na to pytanie. Ewa Kopacz zapowiedziała, że to prezydent Bronisław Komorowski będzie pierwszą osobą, która pozna skład nowego rządu.

Wśród obecnych ministrów, którzy mogą odejść wymienia się m.in. obecnego szefa resortu zdrowia Bartosza Arłukowicza. Sam Arłukowicz pozostaje niewzruszony: - Konstrukcję rządu przedstawi premier - mówił dziennikarzom w sobotę (13 września).

My już przedstawiamy w wielkim skrócie sylwetki kandydatów z czysto spekulatywnej listy następców ministra Arłukowicza. Czy faktycznie jest wśród nich przyszły minister zdrowia okaże się 22 września, kiedy Ewa Kopacz poda skład nowego rządu.

Krzysztof Chlebus...
już zasiadał na ministerialnym fotelu przy ul. Miodowej. Prezes Rady Ministrów Donald Tusk powołał go 20 sierpnia 2012 r. na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia. Był wówczas adiunktem Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego z tytułem naukowym doktora i długoletnim zastępcą kierownika Klinicznego Centrum Kardiologii Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego w Gdańsku ds. ekonomizacji.

 4 stycznia 2014 r. złożył dymisję na ręce premiera Donalda Tuska. Premier - pytany przez dziennikarzy - nie potwierdził, że dymisja trafiła do kancelarii premiera w związku z odwołaniem przez niego na wniosek ministra Bartosza Arłukowicza prezes NFZ Agnieszki Pachciarz. Jak wyjaśniał Donald Tusk, powodem nie była kwestia konflikt z ministrem Bartoszem Arłukowiczem, lecz "inne plany zawodowe" odchodzącego wiceministra.

W Ministerstwie Zdrowia wiceminister Krzysztof Chlebus nadzorował pracę Departamentu Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Departamentu Polityki Zdrowotnej, Departamentu Współpracy Międzynarodowej; nadzorował również działalność jednostek organizacyjnych podległych MZ, m.in. instytutów naukowo-badawczych oraz uczelni medycznych.

Podczas pełnienia obowiązków wiceministra odpowiadał m.in. za tworzenie projektu nowej ustawy o instytutach, która wprowadzała narzędzia nadzoru nad tymi jednostkami. Był też m.in. zwolennikiem zwiększenia znaczenia AOTM.

Jarosław Katulski...
jest lekarzem, położnikiem-ginekologiem i posłem Platformy Obywatelskiej. W Sejmie zasiada drugą kadencję, jest wiceprzewodniczącym sejmowej Komisji Zdrowia. Wcześniej był m.in. dyrektorem szpitala w Tucholi.

Kiedy w październiku 2013 r. debatowano nad przygotowanym przez resort zdrowia projektem nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej oraz innych ustaw, Jarosław Katulski zgłosił dwie istotne poprawki: jedna przewidywała przesunięcie z 1 stycznia 2014 r. na 1 stycznia 2016 r. terminu obowiązku zawarcia przez szpitale umowy ubezpieczenia od zdarzeń medycznych, druga - dotyczyła możliwości realizowania świadczeń z zakresu chemioterapii niestandardowej na dotychczasowych zasadach do końca 2014 r.

Reprezentując wnioskodawców uzasadniał też wydłużenie do końca lipca 2017 r. możliwości prowadzenia dokumentacji medycznej w formie papierowej i elektronicznej, jaką zawarto w ustawie o systemie informacji w ochronie zdrowia.

Zaangażował się ponadto w tworzenie podstaw prawnych rządowego programu refundowanego leczenia niepłodności metodą zapłodnienia pozaustrojowego na lata 2013-2016.

Beata-Małecka-Libera...
jest lekarzem z doktoratem. Posłanka, w Sejmie zasiada kolejną kadencję. W polityce od 1994 r., kiedy to została radną w Dąbrowie Górniczej, łącząc tę funkcję z kierowaniem szpitalem. Mandat posłanki PO zdobyła w 2005 r. Od lat jest wiceprzewodniczącą sejmowej Komisji Zdrowia.

Swoimi wypowiadanym opiniami posłanka nie pozostawiała nigdy wątpliwości, że identyfikuje się z polityką rządu. W styczniu br. w imieniu Komisji Zdrowia rekomendowała Sejmowi odrzucenie kolejnego poselskiego wniosku o odwołanie ministra Bartosza Arłukowicza przekonując, że argumenty stojące za wnioskiem o wotum nieufności mają charakter polityczny. Wcześniej, w 2011 r., kiedy pojawił się nowy minister zdrowia mówiła nam, że Bartosz Arłukowicz jest sprawnym politykiem i zdobył już doświadczenie w pracy w komisji w poprzedniej kadencji Sejmu.

W równie pozytywnym, a nawet w ciepłym tonie wiceprzewodnicząca sejmowej Komisji Zdrowia wypowiadała się zawsze o szefie resortu zdrowia, a wkrótce premier Ewie Kopacz.

Jak deklaruje na swojej stronie internetowej, najważniejsze dla niej jako posłanki są m.in. badania profilaktyczne w szkołach i aktywizacja osób starszych.

Prof. Janusz Moryś...

jest przewodniczącym Konferencji Rektorów Akademickich Uczelni Medycznych, rektorem Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Za swoje największe osiągnięcia na stanowisku rektora GUMed-u uważa pozyskanie środków na restrukturyzację zadłużenia Uniwersyteckiego Centrum Klinicznego i uzyskanie stabilizacji finansowej szpitala (130 mln pożyczki na restrukturyzację długu UCK od Agencji Rozwoju Przemysłu) oraz wybudowanie i oddanie do użytku nowoczesnego Centrum Medycyny Inwazyjnej ze środków Ministerstwa Zdrowia - o wartości ok. 460 mln zł.

W 2012 r. zespół kierowany przez prof. Morysia przedstawił kontrowersyjny raport, z którego miało wynikać, że szpitale prywatne nie podejmują się realizowania procedur nisko wycenianych przez NFZ.

W styczniu 2014 r. Konferencja Rektorów Akademickich Uczelni Medycznych pod przewodnictwem prof. Janusza Morysia - na kilka miesięcy przed ogłoszeniem tzw. pakietu kolejkowego wydała stanowisko, w którym przypomniała, że aż 10 spośród 12 polskich uczelni medycznych nie ma własnej pełnoprofilowej bazy do leczenia onkologicznego, co nie pozwala na prowadzenie prawidłowego kształcenia studentów i kadr medycznych w onkologii oraz na postępy w badaniach naukowych w tej dziedzinie medycyny.

Sławomir Neumann...
jest sekretarzem stanu w Ministerstwie Zdrowia od 2012 r. Wywodzi się ze środowiska samorządowego, ekonomista. W l. 2002-2007 był starostą w Starogardzie Gdańskim. W Sejmie zasiada od 2007 r.

Jako sekretarz stanu zastępuje ministra zdrowia podczas jego nieobecności. Odpowiada za bieżącą koordynację spraw parlamentarnych w Ministerstwie Zdrowia. Jest upoważniony przez ministra zdrowia do podejmowania w jego imieniu rozstrzygnięć, w tym wydawania decyzji administracyjnych.

Zdecydowanie częściej niż minister Arłukowicz gościł w mediach, swobodnie odpowiadając na pytania dziennikarzy o zamierzenia i bieżącą działalność resortu. Jego kompetencje w połączeniu z rangą sekretarza stanu sprawiają, że to on uważany jest za VIP-a mającego zdecydowany wpływ na działalność Ministerstwa Zdrowia, choć polityczną odpowiedzialność ponosi Bartosz Arłukowicz.

Neumann był zwolennikiem wprowadzenia aneksowania umów z jednostkami ochrony zdrowia na 2014 r., po opóźnieniu wydania nowych rozporządzeń ministra zdrowia określających koszyki świadczeń.

Medialny obraz wiceministra nieco ucierpiał na początku br. po prasowych doniesieniach o wpływie jaki miał wywierać w ramach nadzoru ws. przyznania kontraktu jednej z prywatnych klinik. Premier przyjął wyjaśnienia wiceministra, a on sam zapowiedział wytoczenie procesu sądowego dziennikarzom.

Prof. Marian Zembala...
dyrektor i kardiochirurg Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu, przewodniczący Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia, konsultant krajowy w dziedzinie kardiochirurgii. Od lat uznawany za jedną z najbardziej wpływowych osób w polskiej ochronie zdrowia.

W 1997 r. przeprowadził pierwszą w kraju pomyślną transplantację pojedynczego płuca, a 4 lata później pierwszą udaną transplantację serca i płuc. W następnych latach w kierowanym przez profesora Centrum kardiochirurdzy wykonali m.in. pierwszą w kraju zakończoną powodzeniem jednoczasową transplantację serca i nerek i pierwszą transplantację płuca metodą małoinwazyjną. W 2011 r. w ŚCCS przeprowadzona została pierwsza transplantacja płuc u chorego z mukowiscydozą.

Profesor nagradzany był wieloma odznaczeniami. Do tych szczególnych, wyjątkowych należą m.in. medal Pro Ecclesia et Pontifice - najwyższe odznaczenie przyznawane przez urząd papieski osobom świeckim, które profesor odebrał w 2012 r.; Order Uśmiechu - nadany za pracę na rzecz dzieci; przyznany w 2009 roku ukraiński order za wkład w rozwój kardiologii w tym kraju (w zabrzańskim ośrodku szkolili się ukraińscy kardiochirurdzy).

Dowiedz się więcej na temat:
Podaj imię Wpisz komentarz
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin forum