Długoterminowa skuteczność nusinersenu w terapii SMA. Biogen publikuje dane

Autor: oprac. KM • Źródło: materiały prasowe12 lipca 2021 14:05

Jak pokazały badania, nusinersen podawany w wyższej dawce może istotnie przyczynić się do poprawy funkcji ruchowych osób z rdzeniowym zanikiem mięśni

Badania pokazały, że nusinersen działa nawet po zakończeniu terapii. Fot. Shutterstock
  • Nowe analizy danych sugerują, że podawanie wyższej dawki nusinersenu może przyczyniać się do klinicznie istotnej poprawy funkcji ruchowych
  • Analiza badania NURTURE wykazała, że 92 proc. dzieci, które poddano terapii nusinersenem na etapie przedobjawowym, utrzymało po ok. 4 latach zdolność połykania
  • Wśród dzieci i nastolatków objętych badaniem SHINE, u których objawy rdzeniowego zaniku mięśni stwierdzono na późniejszym etapie życia, długoterminowa terapia nusinersenem przyczyniła się do wydłużenia dystansu marszu, przy jednocześnie niższej męczliwości chorego

Najnowsze badania pokazały, że podawanie wyższej dawki nusinersenu dzieciom z rdzeniowym zanikiem mięśni ma wpływ na poprawę życia chorych w dłuższej perspektywie. O wynikach poinformowała firma Biogen.

Nusinersen: lek z potencjałem

– Interwencja z użyciem nusinersenu może wywierać istotny wpływ na przebieg rdzeniowego zaniku mięśni, a my wytrwale dążymy do poprawy rezultatów wśród chorych na SMA. Coraz lepiej rozumiemy potencjał tego leku i dalej go badamy dzięki zarówno trwającym, jak i nowym badaniom klinicznym na całym świecie – powiedział Alfred Sandrock Jr., M.D., Ph.D., dyrektor działu badań i rozwoju w Biogen.

– Dane zaprezentowane podczas konferencji Cure SMA 2021 pokazują długoterminowe korzyści ze stosowania nusinersenu wraz z upływem okresu terapii. Ponadto nowa analiza dodatkowo potwierdza potencjał wynikający z użycia wyższej dawki nusinersenu, która daje jeszcze lepszą poprawę funkcji ruchowych u chorych na rdzeniowy zanik mięśni.

Wyższa dawka nusinersenu - skuteczność potwierdzona badaniami

Analiza danych pochodzących z fazy II badania CS3A oraz fazy III badania ENDEAR, obejmujących dzieci, u których rdzeniowy zanik mięśni wystąpił w wieku niemowlęcym, przeprowadzona przy użyciu modelowania farmakokinetycznego/farmakodynamicznego, pozwala przewidzieć potencjalną skuteczność protokołu z wyższą dawką nusinersenu.

Wyniki sugerują, że wyższa dawka leku może przyczynić się do klinicznie istotnej poprawy w skali CHOP INTEND (Children’s Hospital of Philadelphia Infant Test of Neuromuscular Disorders) ponad poziom, który dotychczas można było obserwować przy użyciu dopuszczonej dawki 12 mg. Takie dane dodatkowo potwierdzają naukową zasadność oceny wyższego dawkowania w ramach bieżącego badania DEVOTE.

Badanie DEVOTE fazy II/III ocenia bezpieczeństwo, tolerancję i potencjalnie jeszcze większą skuteczność nusinersenu w przypadku podawania go w dawce wyższej, niż obecnie zatwierdzona. Jest to badanie trzyczęściowe, które obejmuje część A – otwarte badanie oceniające bezpieczeństwo, część B – kluczowe, podwójnie zaślepione, randomizowane badanie z aktywną kontrolą, oraz część C – badanie otwarte z kohortą pacjentów przechodzących z zatwierdzonej dawki 12 mg nusinersenu na wyższą dawkę.

Jak wcześniej wykazano, dane dotyczące profilu bezpieczeństwa w części A (n=6; 28 mg) potwierdzają konieczność dalszego badania terapii wyższą dawką nusinersenu, a zaktualizowana analiza wyników, która została zaprezentowana podczas powyższej sesji konferencyjnej, przedstawiała dane zebrane za okres do 10 miesięcy. Trwa rekrutacja do kluczowej części B badania DEVOTE, w ramach której zostanie oceniony protokół podawania wyższej dawki (2 dawki nasycające 50 mg w odstępie 14 dni, a następnie dawki podtrzymujące 28 mg co cztery miesiące) w porównaniu z aktualnie dopuszczoną dawką 12 mg nusinersenu. Więcej informacji o badaniu DEVOTE można znaleźć na stronie ClinicalTrials.gov.

Dane dodatkowo potwierdzają długoterminową skuteczność terapii nusinersenem w różnorodnej grupie chorych na SMA

Analiza danych z badania NURTURE (n=25) wykazała, że 92 proc. dzieci, które poddano terapii nusinersenem na etapie przedobjawowym, utrzymało po ok. 3,8 lat (mediana) zdolność połykania. Odmiennie wygląda naturalny przebieg tej choroby, gdzie upośledzenia zdolności połykania można spodziewać się u chorych z 2 lub 3 kopiami SMN23, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka zachłystowego zapalenia płuc, zakrztuszenia oraz zaburzenia rozwoju chorego. Według przeprowadzonej analizy uczestnicy badania NURTURE byli oceniani przez swoich opiekunów zasadniczo jako nigdy niedoświadczający lub rzadko doświadczający jakichkolwiek trudności z większością czynności związanych z karmieniem, piciem napojów oraz spożywaniem pokarmów stałych. Ponadto, wszyscy uczestnicy z 3 kopiami SMN2 oraz 73 proc. (11 z 15) uczestników z 2 kopiami SMN2  było, według opiekunów, karmionych wyłącznie drogą ustną.

Dodatkowo, według danych z badania otwartego CS2-CS12 oraz przedłużenia badania SHINE, dzieci i nastolatki, u których objawy rdzeniowego zaniku mięśni stwierdzono na późniejszym etapie życia (n=14), doświadczyły wydłużenia dystansu marszu w dłuższej perspektywie 5 lat terapii nusinersenem, a ich poziom męczliwości ustabilizował się.

We wszystkich analizach przedstawionych podczas sesji konferencyjnej profil bezpieczeństwa nusinersenu był analogiczny do wcześniej uzyskiwanych danych.

Nusinersen: co to jest? Na co pomaga?

Nusinersen jest zarejestrowany do stosowania u niemowląt, dzieci i osób dorosłych z rdzeniowym zanikiem mięśni (SMA), który jest dostępny w ponad 50 krajach. Jest on podawany jako podstawa terapii SMA, a terapia nusinersenem objęła już ponad 11 000 osób na całym świecie.

Nusinersen jest oligonukleotydem antysensownym (ASO), który celuje w podstawową przyczynę SMA poprzez nieustanne zwiększanie ilości pełnowartościowego białka przeżycia neuronów ruchowych (SMN) wytwarzanych w organizmie. Jest on podawany bezpośrednio do ośrodkowego układu nerwowego, gdzie znajdują się neurony ruchowe, w celu zapewnienia leczenia w miejscu, gdzie rozpoczyna się choroba.

Nusinersen wykazał trwałą skuteczność we wszystkich grupach wiekowych i rodzajach SMA, przy dokładnie zbadanym profilu bezpieczeństwa na podstawie danych pacjentów leczonych przez okres do 7 lat w połączeniu z bardzo dobrymi informacjami pochodzącymi z rzeczywistej praktyki klinicznej.

Program rozwoju nusinersenu obejmuje 10 badań klinicznych, w których udział wzięło ponad 300 osób stanowiących różnorodną populację pacjentów, w tym dwa randomizowane badania kontrolne (ENDEAR i CHERISH). Trwające badania otwarte SHINE i NURTURE oceniają długoterminowe efekty stosowania nusinersenu.

Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych w badaniach klinicznych należały: infekcje dróg oddechowych, gorączka, zaparcia, ból głowy, wymioty i ból pleców. W badaniach laboratoryjnych możliwe jest monitorowanie nefrotoksyczności oraz zaburzeń krzepliwości krwi, w tym ostrego i poważnego obniżenia liczby płytek krwi, które zaobserwowano po podaniu niektórych oligonukleotydów antysensownych.

Podaj imię Wpisz komentarz
Dodając komentarz, oświadczasz, że akceptujesz regulamin forum