U wielu chorych z rozpoznanym nadciśnieniem tętniczym obserwuje się stan przedcukrzycowy. Nawet u 1/5 z nich w ciągu 3 lat od rozpoznania choroby podstawowej dochodzi do rozwoju pełnoobjawowej cukrzycy. Czy przyjmowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny może opóźnić jej rozwój w praktyce klinicznej?

Aby odpowiedzieć na to pytanie naukowcy z Charité - Universitätsmedizin Berlin, Niemcy, porównali wpływ ramiprilu i leków diuretycznych u chorych z nadciśnieniem tętniczym w stanie przedcukrzycowym na rozwój cukrzycy w szeroko zakrojonej praktyce klinicznej.

Do tego otwartego, prospektywnego badania ADaPT (ACE inhibitor-based versus diuretic-based antihypertensive primary treatment in patients with prediabetes) zakwalifikowano 1507 chorych. Grupa badana (n=1029) przyjmowała ramipril w monoterapii lub w połączeniu z blokerem kanału wapniowego, zaś grupie kontrolnej (n=487) podawano lek moczopędny bez lub w połączeniu z  beta-blokerem.

Kryteria włączenia do badania obejmowały: wiek powyżej 45 roku życia, skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze powyżej 140/90 mmHg, stężenie glukozy na czczo 110-125 mg/dl w surowicy krwi oraz poziom hemoglobiny glikowanej HbA1c między 6 - 6.5% w ciągu ostatnich 6 miesięcy. Pacjentów obserwowano przez 4 lata.  

W grupie przyjmującej ramipril zaobserwowano mniej przypadków nowo rozpoznanej cukrzycy w trzecim roku badania w porównaniu z grupą kontrolną (24.4% vs 29.5%; p<0.05). Choć w czwartym roku obserwacji oba sposoby leczenia były równie skuteczne pod względem obniżenia ciśnienia tętniczego (14.7 ± 18.0/8.5 ± 8.2 mmHg and 12.7 ± 18.1/7.0 ± 8.3 mmHg) (p<0.001), to w tym punkcie czasowym naukowcy nie byli w stanie wykazać istotnie statystycznej różnicy w występowaniu cukrzycy między dwiema badanymi grupami (31.9% vs 34.5%, p>0.05).

W grupie przyjmującej ramipril odnotowano dodatkowo większą redukcję w śmiertelności z powodów sercowo-naczyniowych (p=0.033). Natomiast nie zaobserwowano istotnie statystycznych różnic w poziomie hemoglobiny glikowanej HbA1c, jak również w zakresie stężenia glukozy na czczo w surowicy krwi między badanymi grupami. W grupie przyjmującej leki moczopędne odnotowano więcej efektów ubocznych.  

Autorzy pracy zaznaczają, że cukrzycę najczęściej rozpoznawano w pierwszym roku (17.3%) od rozpoznania nadciśnienia tętniczego. W drugim roku wskaźnik ten był mniejszy i wynosił 5.1%, w trzecim 3.4%, podczas gdy w czwartym roku sięgnął 7.2%. Konkludują, że dzięki właściwościom opóźniającym rozwój cukrzycy stosowanie ramiprilu w leczeniu nadciśnienia tętniczego może być korzystne szczególnie u pacjentów w stanie przedcukrzycowym.

Oprac.: dr n. med. Maciej Chałubiński

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22230104
Cardiovasc Diabetol. 2012 Jan 9;11:1.
Ramipril-based versus diuretic-based antihypertensive primary treatment in patients with pre-diabetes (ADaPT) study.

 

 
comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH