Postęp neuropatologii pozwolił na poznanie procesów przebiegających w tkance nerwowej we wczesnym okresie po urazie rdzenia kręgowego (URK).

Autorzy:

Piotr Tederko 1,2 (A,D,E,F), Marek Krasuski 1,2 (A,D,E), Jerzy Kiwerski 2,3 (A,D,E,F), Izabella Nyka 1,2 (A,D), Dariusz Białoszewski 2(A,D,E)

1. Klinika Rehabilitacji, Warszawski Uniwersytet Medyczny

2. Oddział II, Centrum Rehabilitacji, Konstancin

3. Zakład Rehabilitacji Oddziału Fizjoterapii II Wydziału Lekarskiego, Warszawski Uniwersytet Medyczny

Streszczenie
Postęp neuropatologii pozwolił na poznanie procesów przebiegających w tkance nerwowej we wczesnym okresie po urazie rdzenia kręgowego (URK). Dokonana w ostatnich latach identyfikacja licznych czynników odpowiedzialnych za rozwój uszkodzenia wtórnego, jak i za potencjalne zdolności regeneracyjne nie doprowadziła do powstania standardu postępowania neuroprotekcyjnego u pacjentów po URK. Celem pracy jest przedstawienie współczesnych poglądów na zmiany biochemiczne zachodzące w uszkodzonym rdzeniu kręgowym i potencjalne możliwości terapeutyczne zmierzające do profilaktyki poszerzania strefy uszkodzenia rdzenia. Na podstawie przeprowadzonej analizy doniesień naukowych można stwierdzić, że:
1. Pierwotna strefa urazowego uszkodzenia rdzenia kręgowego podlega poszerzeniu, w wyniku lokalnych zaburzeń naczyniowych, niedotlenienia i aktywacji następowego procesu zapalnego.
2. Proces zapalny w strefie wtórnego uszkodzenia rdzenia poza działaniem uszkadzającym jest źródłem substancji, które mogą inicjować procesy naprawcze w tkance nerwowej.
3. Podanie metylprednizolonu i chirurgiczna dekompresja rdzenia kręgowego w pierwszych kilkunastu godzinach po urazie poprawiają rokowanie neurologiczne i funkcjonalne u osób z niecałkowitym deficytem neurologicznym. Obecnie brak jest naukowych, zgodnych z Evidence- Based Medicine dowodów na skuteczność i bezpieczeństwo innych metod neuroprotekcyjnych stosowanych u ludzi.

Wstęp
Koncepcja dwufazowego uszkodzenia rdzenia kręgowego w efekcie urazu wynika z prac neurofizjologa Santiago Ramon y Cajala, laureata nagrody Nobla z 1906 roku i zapoczątkowanych w 1911 roku badań Reginalda Allena nad eksperymentalnym uszkodzeniem rdzenia u zwierząt [1]. Odkrycia zjawisk patofizjologicznych występujących w następstwie urazu rdzenia kręgowego (URK) umożliwiły opracowanie nowych metod i algorytmów leczenia, przyczyniły się do wzrostu okresu przeżycia. Nie doprowadziły jednak do opracowania udokumentowanych dowodami naukowymi terapii umożliwiających przywrócenie u ludzi utraconej w wyniku URK funkcji neurologicznej.

CZYTAJ TAKŻE

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH