• Drukuj
• Komentarze

Progenitorowe komórki śródbłonka naczyniowego w cukrzycy typu I

• Maciej Chałubiński/Rynek Zdrowia
• 30-12-2011 14:17

Cukrzyca typu I to główny czynnik ryzyka chorób układu krążenia. U chorych na cukrzycę prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych jest 2-10 razy większe w porównaniu do całej populacji. Dlatego wczesne wykrycie zmian w naczyniach krwionośnych mogłoby odgrywać ważną rolę w prewencji niechcianych następstw choroby.

Celem naukowców z University of Pisa, Włochy, była analiza struktury i funkcjonowania dużych tętnic oraz stanu śródbłonka naczyniowego i jego możliwości regeneracyjnych u chorych na cukrzycę typu I w wieku dojrzewania w porównaniu ze zdrowymi rówieśnikami.

Dodatkowo zanalizowano związek między stanem naczyń krwionośnych, a komórkami progenitorowymi śródbłonka naczyniowego i gospodarki węglowodanowej oraz stężeniem adiponektyny i rozpuszczalnego receptora dla RAGE.

Do badania zakwalifikowano 16 chorych na cukrzycę typu I (średnia wieku 18±2 lata, czas trwania choroby 11 lat, poziom hemoglobiny glikownanej HbA1c 7.7%). Grupę kontrolną stanowiło 26 osób zdrowych (średnia wieku 19±2 lata).

U chorych na cukrzycę typu I zaobserwowano istotnie większą grubość IMT (infima-media thickness) tętnicy szyjnej wspólnej w porównaniu z grupą kontrolną (456 ± 7 vs. 395 ± 63 μm, p < 0.005).

Co więcej, inne parametry takie, jak prędkość przepływu przez tętnice (WS) odzwierciedlająca miejscową sztywność naczynia, wskaźnik prędkości fali tętna (PWV) oraz centralne ciśnienie tętna (PP) również były wyższe niż u osób zdrowych. Natomiast u chorych na cukrzycę stwierdzono mniejszą liczbę komórek progenitorowych śródbłonka naczyniowego we krwi obwodowej, co wskazuje na zmniejszone możliwości regeneracyjne ściany naczyń krwionośnych.

Wartość wskaźnika reaktywnej hiperemii była obniżona jedynie u chorych na cukrzycę z wartością hemoglobiny glikowanej HbA1c powyżej 7.5% (p<0.05). Wyniki pracy wykazały, że w badanej populacji poziom progenitorowych komórek śródbłonka naczyniowego, jak i stężenie adiponektyny były niezależnymi determinantami grubości IMT, podczas gdy poziom glukozy na czczo był niezależnym determinantem takich wskaźników, jak prędkość przepływu (WS) oraz centralnego ciśnienia tętna (PP).

Zdaniem autorów u młodych osób ze stosunkowo długo trwającą cukrzycą typu I stwierdza się początkowe zaburzenia ścian naczyń krwionośnych z jednoczesną zmniejszoną zdolnością śródbłonka naczyniowego powlekającego naczynie od wewnątrz do regeneracji.

Zarówno wysoki poziom glukozy w surowicy krwi, jak i jej niepełna kontrola pogarszają funkcję tętnic wynikającą z ich zesztywnienia, nieprawidłowego parcia przepływającej krwi na ścianę naczyń oraz rozszerzalność tętnic obwodowych zależną od śródbłonka naczyniowego. Natomiast zmniejszona zdolność śródbłonka do regeneracji i stężenie adiponektyny mogą mieć konsekwencję w nieprawidłowej strukturze tętnic.

Według autorów wskaźnik IMT, odzwierciedlający sztywność i przebudowę dużych naczyń krwionośnych, jak również stan śródbłonka naczyniowego może służyć jako marker wczesnej miażdżycy u chorych na cukrzycę typu I.

Oprac.: dr n. med. Maciej Chałubiński

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21981808
Circulating endothelial progenitor cells and large artery structure and function in young subjects with uncomplicated type 1 diabetes
Cardiovasc Diabetol. 2011 Oct 8;10:88.

Czytaj więcej:    choroby układu krążenia |  cukrzyca typu I |  artykuły kardiologia