• Drukuj
• Komentarze

Omalizumab z glikokortykosteroidem bezpieczny i skuteczny w astmie

• Maciej Chałubiński/Rynek Zdrowia
• 28-11-2011 19:46

Omalizumab to humanizowane monoklonalne przeciwciało anty-IgE stosowane w leczeniu ciężkich postaci astmy oskrzelowej. Ponieważ lek ten oddziałuje z ważnym elementem układu odpornościowego, istnieje obawa dotycząca bezpieczeństwa jego stosowania.

Molekuła wiążąc się z immunoglobuliną IgE, zapobiega jej przyłączeniu do komórek tucznych, a co za tym idzie, ich degranulacji oraz uwolnieniu mediatorów zapalnych. W ten sposób hamuje rozwój reakcji alergicznej.

W celu ustalenia bezpieczeństwa i skuteczności podskórnego podawania omalizumabu jako leku dołączonego do terapii glikokortykosteroidem naukowcy z Hospital Central de las Fuerzas Armadas, Urugwaj, przeprowadzili metaanalizę kilku badań kontrolowanych placebo. Pracę opublikowano w czasopiśmie Chest.

Za pierwotne punkty końcowe badania uznano możliwość redukcji dawki glikokortykosteroidu oraz liczbę zaostrzeń astmy oskrzelowej. Wtórne punkty końcowe obejmowały pomiar parametrów wentylacyjnych układu oddechowego, użycie leków ratujących życie, objawy astmy oskrzelowej, jakość życia i efekty uboczne.

Kryteria włączenia wypełniło 8 badań, w których w sumie uczestniczyło blisko 3,5 tysiąca badanych. Chorych podzielono na dwie grupy. Pierwsza z nich otrzymywała omalizumab w dawce 0.016mg/kg mc/IU/ml co 2 do 4 tygodni w zależności od masy ciała drogą iniekcji podskórnej. Drugiej zaś w ten sam sposób podawano placebo.

Wyniki analizy wykazały, że grupa pacjentów przyjmujących omalizumab miała większą szansę wycofania glikokortykosteroidów z przewlekłego leczenia w porównaniu z chorymi otrzymującymi placebo (RR 1.8, p=0.0001). Co więcej, u chorych przyjmujących omalizumab zaobserwowano zmniejszone ryzyko zaostrzeń astmy oskrzelowej (RR 0.57, p=0.0001). Dodatkowa analiza wykazała, że wynik ten był niezależny od takich czynników, jak wiek oraz ciężkość astmy. Natomiast ryzyko poważnych efektów ubocznych w obu grupach było porównywalne i wynosiło odpowiednio (3,8 vs 5,3%).

Jednak u chorych przyjmujących omalizumab drogą podskórną częściej obserwowano odczyny zapalne w miejscu dokonania iniekcji w porównaniu z podaniem placebo (19,9% vs 13,2%). Natomiast nie odnotowano zwiększonego ryzyka ogólnoustrojowych reakcji nadwrażliwości na omalizumab, rozwoju zaburzeń układu sercowo-naczyniowego czy nowotworów złośliwych.

Omalizumab stosuje się u chorych ze stężeniem IgE w surowicy krwi od 30 do 700 IU/ml. Obecnie wskazania do zastosowania leku obejmują umiarkowaną i ciężką postać alergicznej astmy oskrzelowej, których nie można odpowiednio kontrolować wysokimi dawkami glikokortykosteroidów w połączeniu z długodziałającymi agonistami receptora beta2-adrenergicznego. Pacjenci tacy są obarczeni wysokim ryzykiem rozwoju ciężkich zaostrzeń i śmierci, co więcej ich leczenie niesie za sobą bardzo wysokie koszty.

Zdaniem autorów wyniki analizy wskazują, że dołączenie omalizumabu do glikokortykosteroidów w leczeniu chorych na umiarkowaną i ciężką postać astmy oskrzelowej jest skuteczne, a przede wszystkim bezpieczne.

Oprac. dr n. med. Maciej Chałubiński

Chest. 2011 Jan;139(1):28-35.  
Efficacy and safety of subcutaneous omalizumab vs placebo as add-on therapy to corticosteroids for children and adults with asthma: a systematic review.
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20688929 


Czytaj więcej:    astma