Nowotwory układu nerwowego

Nowotwory ośrodkowego układu nerwowego definiowane są jako skupiska komórek o nieprawidłowym wzroście rozwijające się w tkankach mózgowia i rdzenia kręgowego. Niekontrolowany podział komórek może przypaść w udziale zarówno neuronom, jak i komórkom glejowym.

Każdy nowotwór w obrębie czaszki może nieść ze sobą ryzyko zagrożenia życia, ze względu na ograniczoną przestrzeń w czaszce, niosącą ze sobą możliwość wystąpienia objawów uciskowych.

Wysokie ryzyko rozwoju nowotworów ośrodkowego układu nerwowego odnotowuje się w przypadku niektórych chorób dziedzicznych takich jak mnoga gruczolakowatość wewnątrzwydzielnicza, czy nerwiakowłókniakowatość typu 2. Czynniki środowiskowe wpływające na rozwój nowotworów ośrodkowego układu nerwowego jak do tej pory nie są do końca poznane.

Pewnym jest, że chlorek winylu oraz promieniowanie jonizujące w obrębie głowy i szyi przyczynia się do powstawania nowotworów tego regionu. Naukowcy są pewni jednak, że powstawanie tych zmian wiąże się ściśle z mutacjami genów.

Częstość występowania nowotworów ośrodkowego układu nerwowego (zarówno zmian łagodnych jak i złośliwych) wynosi 18,71/100 000 w na rok. Najbardziej złośliwą zmianą jest glejak, podczas gdy najczęściej występującym nowotworem łagodnym jest oponiak. Złośliwe zmiany są stosunkowo rzadkie – ich występowanie na tle innych nowotworów wśród dorosłych ocenia się na poziom 1-2%.

Jedynym w pełni potwierdzonym czynnikiem środowiskowym dla glejaka jest promieniowanie jonizujące. Wiele zamieszania ostatnimi czasy wytworzyło się wokół wpływu pola elektromagnetycznego generowanego przez telefony komórkowe i nadajniki sieci komórkowych, jednak badania nie uzyskały jednoznacznej odpowiedzi na nurtujące świat pytania.

Pola elektromagnetyczne generowane przez telefony komórkowe i wieże nadawcze są niskiej mocy, niskiej częstotliwości, niejonizujące i powszechnie uważane za bezpieczne. Najnowsze badania nie wykazały zwiększonego prawdopodobieństwa wystąpienia nowotworu w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, jednak interpretacja wyników może być utrudniona ze względu na stosowanie różnych metod zbierania informacji pomiędzy poszczególnymi ośrodkami badawczymi.

Paradoksalnie, wyniki ostatnich badań wykazały zmniejszone ryzyko wystąpienia oponiaków i glejaków wraz z użytkowaniem telefonów komórkowych. Prawdopodobnie jednak rezultat ten jest efektem błędów statystycznych uniemożliwiających prawidłowe odczytanie wyniku.

Najnowsze badania nad genomem glejaka wykazały, że jest on wynikiem mutacji w regionach: chromosomu 5p15,33 (TERT), 9p21.3(CDKN2B), 8q24, 11q23 (PHLDB1) i 20q13.3 (RTEL1). Nowotwór ten jest więc chorobą genetyczną, w której komórki podlegają z czasem szeregowi zmian w genach, inaczej nazywanymi genetycznymi zmianami somatycznymi.

GB jest najczęstszym i najniebezpieczniejszym guzem mózgu o skomplikowanej i zróżnicowanej molekularnej strukturze. W zależności od podtypu molekularnego przeżywalność jest różna – zależy to głównie od odchyleń od normy w zakresie PDFFR i IDH1 (przedneuralny podtyp), EGFR (podtyp klasyczny), NF1 (podtyp mezenchyma lny) oraz markerów nowotworowych (podtyp neuralny).

Wykryto również 5 molekularnych podtypów oponiaków, jednak zmiany w materiale genetycznym tych nowotworów jest różny w zależności od typu (atypowe i łagodne). Trwają badania nad rozpoznaniem konkretnych loci w chromosomach, które odpowiedzialne są za powstawanie molekularnych podtypów nowotworów.

Postępowanie chirurgiczne polega na resekcji guza z uprzednią kraniototomią – metoda niezwykle inwazyjna, jednak bardzo skuteczna. Głównym celem operacji jest całkowite usunięcie nowotworu, lub jeśli jest to niemożliwe – cytoredukcja. Większość guzów usytuowanych przy podstawie czaszki, czy przysadce (gruczolaki przysadki) może być łatwo usunięta metodą operacyjną.

Jeśli jednak dostęp do zmiany nowotworowej jest utrudniony, onkolodzy uciekają się do innych metod takich jak radio i chemioterapia (które są integralną częścią terapii nowotworów złośliwych).

Maria Bilińska

http://medtube.pl/tribune-pl

Źródło:
1. Current State of Our Knowledge on Brain Tumor Epidemiology Current Neurology and Neuroscience Reports Volume: 11, Issue: 3, June 2011, pp. 329 – 335 Ostrom, Quinn T.; Barnholtz-Sloan, Jill S.
2. Epidemiology and etiology of meningioma Journal of Neuro-Oncology Volume: 99, Issue: 3, September 2010, pp. 307 – 314 Wiemels, Joseph; Wrensch, Margaret; Claus, Elizabeth B.

Podobał się artykuł? Podziel się!
comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH