Nowe wytyczne w diagnostyce sepsy Przyjmuje się, że każde opóźnienie rozpoznania sepsy o godzinę zwiększa ryzyko śmierci o 7 proc. Fot. mat. prasowe

Specjaliści proponują wprowadzenie nowej definicji sepsy oraz zastąpienie dotychczasowych standardów postępowania nowymi. Doniesienie na ten temat zostało opublikowane niedawno w czasopiśmie The Journal of the American Medical Association*.

Sepsa to ogólnoustrojowa nieprawidłowa reakcja organizmu na zakażenie, która może skutkować postępującą niewydolnością wielu narządów, wstrząsem i śmiercią. W jej przypadku wymagane jest nie tylko leczenie zakażenia, ale też wspomaganie czynności narządów.

- Główną przyczyną sepsy są bakterie, jednak narasta częstość sepsy wywołanej wirusami oraz grzybami - tłumaczy dr Andrzej Marszałek, dyrektor medyczny laboratoriów Synevo.

Eksperci uznali, że w nowej definicji sepsy należy odejść od skali SIRS, czyli zespołu ogólnoustrojowej reakcji zapalnej, gdyż nie jest on wystarczająco charakterystyczny dla sepsy.

Jedną z najważniejszych zmian w diagnostyce sepsy jest wprowadzenie skali SOFA, określającej stopień uszkodzenia poszczególnych układów. Ocenie podlegają: efektywność wentylacji, liczba płytek krwi, średnie wartości ciśnienia tętniczego oraz stopień wydolności nerek. Przyjmuje się, że uzyskanie 2 punktów w tej skali wskazuje na poważne uszkodzenia narządowe.

Niezależnie od wszystkich bardzo dobrze poznanych i wielu słabo udokumentowanych czynników sprzyjających wystąpieniu sepsy najważniejsze jest rozpoznanie tego stanu jak najwcześniej i rozpoczęcie właściwego leczenia. Przyjmuje się, że każde opóźnienie rozpoznania sepsy o godzinę zwiększa ryzyko śmierci o 7 proc.

Niestety, wczesne objawy sugerujące sepsę nie są w pełni swoiste. Wśród podstawowych wymienia się:
• ciepłotę ciała > 38° C lub < 36° C
• tętno > 90/min.
• oddech > 20/min. lub p CO2 (ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla) < 32 mm Hg
• leukocyty >12 000/ml lub < 4 000/ ml lub > 10% pałeczek w rozmazie krwi obwodowej.

Poza konsensusem wymienia się następujące objawy:
• niewyjaśniona przyczyna wstrząsu
• zespół splątania (starsi pacjenci)
• hipotermia - ciężka posocznica
• wysypka lub obwodowe zmiany zgorzelinowe (meningokokemia)
• niewyjaśnione zmiany w funkcji nerek i wątroby
• trombocytopenia jako przejaw zespołu wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC)
• wzrost stężenia białek ostrej fazy.

Dodatkowo mogą wystąpić: potliwość, dreszcze, duszność, nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy.

Bardzo ważnym elementem diagnostycznym są badania laboratoryjne.

- Typowe badanie mikrobiologiczne może trwać zbyt długo, jednak powinno być wykonane zawsze, gdy u pacjenta pojawiają się: gorączka z objawami SIRS, zakażenia narządowe wraz
 ze złym stanem ogólnym, zakażenie pooperacyjne, zapalenie wsierdzia, linie naczyniowe wraz ze zmianami w miejscu wkłucia i objawami ogólnymi. W przypadku noworodków badanie należy wykonać zawsze, gdy stwierdzono ciężki stan kliniczny - podkreśla dr Andrzej Marszałek.

CZYTAJ TAKŻE

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH