Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) to podstawowe leki stosowane w terapii dolegliwości bólowych i przewlekłych chorób zapalnych. Choć przynoszą ulgę wielu pacjentom, to ich długotrwałe stosowanie wiąże się z dużym ryzykiem wystąpienia poważnych efektów ubocznych.

Nieselektywne NLPZ hamują produkcję ochronnych prostaglandyn, powodują owrzodzenia przewodu pokarmowego i uszkadzają nerki. Niejasny jest wpływ NLPZ na rozwój migotania przedsionków, które może mieć poważne konsekwencje w postaci zaburzeń hemodynamicznych, zawału mięśnia sercowego, zatoru tętnicy płucnej czy udaru niedokrwiennego.

Niestety, związek przyczynowo-skutkowy między wystąpieniem migotania przedsionków, a przyjmowaniem NLPZ jest trudny do oszacowania; zarówno migotanie przedsionków, jak i zażywanie NLPZ wzrastają wraz z wiekiem pacjentów.  

Celem badania, opisanego przez jego autorów z oddziału epidemiologii klinicznej Szpitala Uniwersyteckiego w Aarhus (Dania)*, była ocena ryzyka rozwoju migotania i trzepotania przedsionków związanego z przyjmowaniem nieselektywnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, hamujących głównie enzym cyklooksygenazę-1 (COX-1), oraz selektywnych inhibitorów cyklooksygenazy 2 (COX-2).

Badanie oparto na analizie dokumentacji medycznej ponad 32 tys. pacjentów w populacji duńskiej, u których rozpoznano migotanie lub trzepotanie przedsionków. Grupę kontrolną stanowiło blisko 325 tys. osób bez zaburzeń rytmu serca.

U pacjentów rozpoczynających przyjmowanie nie-aspirynowych NLPZ oraz inhibitorów COX-2 stwierdzono większe ryzyko rozwoju migotania i trzepotania przedsionków w porównaniu z osobami, które nie zażywały tych farmaceutyków.

Ryzyko względne wynosiło od 40 do 70%, co wskazuje na pojawienie się 4 nowych przypadków migotania przedsionków na 1000 osób rozpoczynających stosowanie nieselektywnych NLPZ na rok oraz 7 nowych przypadków osób włączających inhibitory COX-2.

Autorzy zaobserwowali, że ryzyko wystąpienia migotania przedsionków było większe u chorych w starszym wieku. Dodatkowo grupę szczególnie narażoną na rozwój zaburzeń rytmu serca stanowili chorzy na reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) oraz pacjenci z przewlekłą chorobą nerek.

Według autorów badania, proarytmiczne działanie NLPZ może być spowodowane m.in. negatywnym wpływem na układ wydalniczy. Okazuje się bowiem, że oba enzymy COX-1 i COX-2 znajdują się w tkankach nerek. Ich zahamowanie może zatem prowadzić do wzrostu objętości osocza, nasilenia oporu obwodowego naczyń krwionośnych, a także osłabienia działania leków moczopędnych.

Wymienione stany prowadzą do wzrostu ciśnienia tętniczego. Ponadto zablokowanie cyklooksygenaz może zwolnić wydalanie potasu przez nerki i w efekcie zwiększyć jego stężenie w osoczu, co również ma wpływ arytmogenny.

Na podstawie uzyskanych wyników autorzy badania sugerują, że przed włączeniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych do przewlekłej terapii należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia migotania i trzepotania przedsionków.

Opr.: dr n. med. Maciej Chałubiński

* Non-steroidal anti-inflammatory drug use and risk of atrial fibrillation or flutter: population based case-control study. BMJ. 2011 Jul 4;343:d3450.


Podobał się artykuł? Podziel się!
comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH