Monoterapia rytuksymabem chorych na nawrotową przewlekłą białaczkę limfocytową

Przewlekła białaczka limfocytowa jest heterogenną chorobą, która dotyczy głównie osób starszych, z medianą wieku w chwili rozpoznania wynoszącą ok. 72 lata. Standardem leczenia dla wielu kwalifikujących się do niego chorych, zarówno w pierwszej jak i kolejnych liniach, jest immunochemioterapia fludarabiną i cyklofosfamidem w skojarzeniu z rytuksymabem, przeciwciałem monoklonalnym anty-CD20.

Leczenie takie obarczone jest jednak istotną toksycznością związaną głównie z supresją układu krwiotwórczego jak również infekcjami i zarezerwowane dla chorych w dobrym stanie ogólnym i narządowym, bez istotnych obciążeń internistycznych. U części chorych z uwagi na zaawansowany wiek, zły stan biologiczny oraz inne obciążenia chorobowe nie można zastosować klasycznej chemioterapii.

Podobny problem dotyczy pacjentów, u których wystąpiła istotna toksyczność wcześniejszych linii leczenia. Dla wielu z nich jedyną możliwością pozostaje leczenie paliatywne lub objawowe.

Obecnie trwają badania nad zastosowaniem rytuksymabu w skojarzeniu z bendamustyną, chlorambucylem czy lenalidomidem, których celem jest obniżenie toksyczności z jednoczesnym zachowaniem skuteczności terapii. Kolejną możliwością jest zastosowanie rytuksymabu w monoterapii. Problem ten podjęły dwie grupy badaczy z St. Lukes-Roosevelt Hospital Center oraz Our Lady of Mercy Cancer Center w Nowym Yorku, które w okresie 27 miesięcy włączyły do badania 22 chorych na przewlekłą białaczką limfocytową w chwili rozpoznania, nawrotu lub oporności.

U zakwalifikowanych do badania chorych występowały jednoznaczne wskazania do rozpoczęcia leczenia. Zgodnie z założeniami badania, chorzy otrzymywali 8 cotygodniowych podań rytuksymabu w dawce 375 mg/m2. W przypadku wystąpienia progresji mogli otrzymać do 5 kursów rytuksymabu w dawkach eskalowanych do 3 g/m2.

Chociaż intencją  badania było podanie 8 wlewów dożylnych rytuksymabu w rytmie co tydzień, część chorych otrzymała leczenie w innym schemacie, w dawkach rosnących oraz jako leczenie podtrzymujące według indywidualnych decyzji badaczy. Leczenie podtrzymujące prowadzone było co 1-3 miesiąca w maksymalnej tolerowanej dawce do 12 podań lub raz w tygodniu przez 4 tygodnie w rytmie co 6 miesięcy do czasu wystąpienia progresji choroby.

Większość chorych otrzymywała rytuksymab co tydzień a średnia liczba podań w tym schemacie wyniosła 8 (zakres 4-21). Dziesięciu chorych otrzymało leczenie podtrzymujące. Całkowity odsetek odpowiedzi (ORR, overall response rate) wyniósł 90,9%, odsetek całkowitych odpowiedzi (CR, complete remission) 63,6% oraz częściowych (PR, partial remission) 27,3% (ocenianych wg kryteriów National Cancer Institute-Working Group z 1996 roku). U chorych tych, mediana czasu do progresji wyniosła 28,5 miesiąca (zakres 0-72), a mediana czasu trwania odpowiedzi 26 miesięcy (zakres 1-72).

Wyjątkowo interesującym wydaje się fakt uzyskania podobnego całkowitego odsetka odpowiedzi w grupie chorych uprzednio leczonych i nieleczonych (odpowiednio 84,6% i 100%) oraz mediany czasu trwania odpowiedzi (odpowiednio 24 i 29 miesięcy). W analizie podgrup wykazano skuteczność leczenia zarówno u chorych, którzy nie otrzymywali uprzednio fludarabiny (n=14; 100% ORR, 73% CR, mediana czasu trwania odpowiedzi - 29 miesięcy, mediana czasu do progresji - 31 miesięcy), jak również u tych, którzy ją otrzymali w przeszłości (n=8; 71,5% ORR, 42,9% CR, mediana czasu trwania odpowiedzi - 14 miesięcy, mediana czasu do progresji - 20 miesięcy).

Leczenie rytuksymabem było dobrze tolerowane i nie obserwowano nieoczekiwanych działań niepożądanych z  nim związanych, nawet w grupie chorych otrzymujących leczenie w dawkach eskalowanych jak również w podtrzymaniu.

W podsumowaniu autorzy zauważają, że chociaż prezentowane wyniki pochodzą z badania obserwacyjnego, to monoterapia rytuksymabem może stać się atrakcyjną opcją terapeutyczną dla chorych, którzy nie są kandydatami do leczenia klasycznymi chemioterapeutykami. Podobnie, schematy z zastosowaniem dużych dawek leku oraz leczenia podtrzymującego mogą  odgrywać rolę w terapii chorych na przewlekłą białaczkę limfocytową, zarówno w pierwszej jak i kolejnych liniach.

Wskazuje się również na konieczność przeprowadzenia badań klinicznych, które potwierdziłyby uzyskane wyniki.

Więcej: http://hematoonkologia.pl
comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH