Kraków: prof. Szczeklik patronem II Katedry Chorób Wewnętrznych

II Katedra Chorób Wewnętrznych UJ Collegium Medicum będzie nosiła imię prof. Andrzeja Szczeklika - jej wieloletniego kierownika, zmarłego w zeszłym roku lekarza i naukowca. Uroczyste odsłonięcie nowej nazwy budynku i tablicy pamiątkowej odbędzie się 23 września.

Placówka przy ul. Skawińskiej była przez krakowian powszechnie nazywana "kliniką Szczeklika". Teraz będzie to także nazwa oficjalna.

- Prof. Szczeklik był osobą niezwykłą i niezwykłym lekarzem - patrzył na problemy chorego całościowo, nie wypuszczał z rąk pacjenta, jeśli nie miał pewności, że wszystkie jego dolegliwości będą leczone. Chcemy nadać jego imię katedrze, która jest swego rodzaju pomnikiem życia zawodowego profesora. To jego zaangażowaniu niewielka klinika zawdzięcza swój rozwój medyczny i naukowy oraz rozbudowę - powiedział kierownik II Katedry Chorób Wewnętrznych UJ Collegium Medicum prof. dr hab. Jacek Musiał.

Dodał, że w klinice pracuje dziesięciu samodzielnych pracowników naukowych - wychowanków prof. Szczeklika. Jak podkreślił uczniowie i następcy prof. Szczeklika starają się kontynuować jego integralne, całościowe podejście do każdego chorego.

W katedrze, dzięki ministerialnym i międzynarodowym grantom, prowadzone są m.in. badania dotyczące krzepliwości krwi, genetyki, alergologii, zaburzeń układu odpornościowego i układu krążenia. Placówka dysponuje jednym z najlepiej wyposażonych w Polsce oddziałów intensywnej terapii. Rocznie hospitalizowanych jest ok. 7,5 tys. chorych, a w poradniach przyjmowanych jest prawie 30 tys. osób.

Prof. Andrzej Szczeklik zmarł 3 lutego zeszłego roku. Miał niespełna 74 lata. Studia na wydziale lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie ukończył w 1961 r. II Katedrą Chorób Wewnętrznych UJ (do 1989 r. Kliniką Akademii Medycznej) kierował od 1972 r. W latach 1990-1993 pełnił funkcję rektora AM w Krakowie.

Zainteresowania badawcze Szczeklika skupiały się wokół chorób serca rozwijających się na podłożu miażdżycy i chorób płuc o podłożu immunologicznym. Był autorem teorii oraz metod leczenia dotyczących astmy aspirynowej, które zostały udowodnione i powszechnie przyjęte. W 1976 r., po uprzednim wstrzyknięciu sobie i kolegom z zespołu badawczego nowo odkrytej substancji zwanej prostacykliną, jako pierwszy na świecie opisał jej działanie na ustrój ludzki, a następnie wprowadził ją do leczenia chorób tętnic.

W 1997 r. uzyskał pierwszą nagrodę brytyjskiego tygodnika medycznego "Lancet" za odkrycie podłoża genetycznego astmy oskrzelowej, rok później Royal College of Physicians przyznało mu członkostwo honorowe za odkrycie zaburzeń krzepnięcia krwi w chorobach serca.

Po wygraniu w 1991 roku konkursu międzynarodowego na badania naukowe, ogłoszonego przez Komisję Nauki Wspólnoty Europejskiej, uzyskane środki przeznaczył na gruntowny remont i rozbudowę budynku szpitalnego zajmowanego przez II Katedrę Chorób Wewnętrznych, stwarzając w nim jeden z najnowocześniejszych ośrodków interny w naszym kraju.

Podobał się artykuł? Podziel się!
comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH