Rak jelita grubego: kiedy analiza ekonomiczna powinna wpływać na algorytm leczenia? Jeśli wyniki efektywności klinicznej są takie same i taka sama jest jakość życia chorych, a pojawia się znaczna różnica w kosztach, strategie leczenia nie są równoważne Fot. Fotolia

Zalecenia kliniczne dotyczące leczenia raka jelita grubego od kilku lat się nie zmieniają. U chorych, u których wykryto aktywującą mutację KRAS, zaleca się stosowanie bewacyzumabu w połączeniu z chemioterapią.

W populacji chorych bez mutacji wytyczne zalecają zastosowanie bewacyzumabu lub przeciwciał anty-EGFR w skojarzeniu z chemioterapią. W grupie pacjentów z mutacją KRAS terapia z udziałem przeciwciał anty-EGFR nie jest skuteczna. Pytaniem jest, które przeciwciało zastosować, u chorych bez mutacji KRAS?

Spośród wielu badań klinicznych przeprowadzonych w ostatnich latach w leczeniu chorych na uogólnionego raka jelita grubego, tylko jedno badanie III fazy zaplanowano do porównania przeżycia całkowitego chorych otrzymujących w pierwszej linii bewacyzumab lub cetuksymab (przeciwciało anty -EGFR). Wyniki tego badania (CALGB/SWOG 80405) przedstawione w ub.r. podczas kongresu Amerykańskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (ASCO) nie wskazały przewagi żadnej z terapii.

Mediany przeżycia całkowitego i przeżycia wolnego od progresji choroby chorych leczonych w pierwszej linii z udziałem jednego lub drugiego przeciwciała nie różniły się statystycznie. Mediana przeżycia całkowitego wyniosła 29,04 vs 29,93 miesięcy odpowiednio dla leczonych bewacyzumabem oraz cetuksymabem. Mediana przeżycia bez progresji chorych odpowiednio 10,84 vs 10,45 miesięcy.

Istotnych różnic nie odnotowano również w jakości życia chorych, badanej za pomocą standardowego kwestionariusza EQ-5D. Wykazano tylko lepszą jakość życia chorych leczonych bewacyzumabem w odniesieniu do toksyczności skórnych w kwestionariuszu dermatologicznym DSQL.

Istotnym elementem w podejmowaniu decyzji w ochronie zdrowia są jednak obecnie nie tylko efektywność kliniczna oraz jakości życia chorych, ale również koszty leczenia. Podczas ostatniego kongresu ASCO przedstawiono wyniki analizy ekonomicznej przeprowadzonej na podstawie badania CALGB/SWOG 80405.

Ponieważ w badaniu nie odnotowano znamiennych statystycznie różnic w skuteczności klinicznej oraz jakości życia chorych pomiędzy obiema strategiami leczenia, w ramach analizy ekonomicznej przeprowadzono analizę minimalizacji kosztów. Kosztem istotnie różnicującym obie strategie leczenia okazał się być koszt przeciwciał monoklonalnych, który wyniósł średnio 34 179 USD dla chorego leczonego bewacyzumabem i 73 184 USD dla chorego leczonego cetuksymabem.

W dyskusji nt. wyników analizy ekonomicznej podkreślono znaczenie tych danych w procesie wyboru terapii. Jeśli zatem wyniki efektywności klinicznej są takie same i taka sama jest jakość życia chorych, a pojawia się znaczna różnica w kosztach, strategie leczenia nie są równoważne. Autorzy analizy ekonomicznej wskazali w dyskusji, że dopiero obniżenie kosztów cetuksymabu o 45% przyniosłoby równoważność obu przeciwciał.

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH