Ocena funkcji płytek i ryzyka krwawienia u pacjentów z małopłytkowością

Ryzyko krwawienia u pacjentów z małopłytkowością pochodzenia immunologicznego lub onkologicznego słabo koreluje z liczbą płytek krwi. W badaniu z udziałem pacjentów z małopłytkowością o różnej etiologii, obejmującym sumarycznie niemal 30 000 dni obserwacji, stwierdzono, że klinicznie istotne krwawienia wystąpiły tylko w 25% dni, w których liczba płytek nie przekraczała 5 000/mcl. Ryzyko krwawienia przy liczbie płytek 6-80 000/mcl wynosiło 17% i nie korelowało z głębokością małopłytkowości.

Ocena funkcji płytek krwi może być istotnym elementem oceny ryzyka krwotocznego, podobnie jak ocena innych elementów układu hemostazy (krzepnięcia osoczowego oraz funkcji naczyń krwionośnych). Autorzy artykułu poglądowego opublikowanego w European Journal of Haematology dokonali podsumowania dostępnych metod laboratoryjnych oceny funkcji płytek krwi oraz ich przydatności u chorych z małopłytkowością.

Badanie morfologii krwi metodą impedancyjną lub optyczną poza liczbą płytek dostarcza również innych parametrów, do których należą: średnia objętość płytki (MPV), wskaźnik anizocytozy płytek (PDW) oraz odsetek dużych płytek. Wartości referencyjne i czułość pomiaru różnią się jednak znacznie pomiędzy poszczególnymi analizatorami. Wszystkie te wartości ulegają ponadto zafałszowaniu w obecności fragmentocytów lub innych elementów morfotycznych o rozmiarach przypominających płytkę krwi, jak również w przypadku agregatów płytkowych.

U pacjentów z głęboką małopłytkowością ich wyliczenie może być niemożliwe z uwagi na niemożność wykreślenia krzywej dystrybucji płytek. Warto też pamiętać, iż we krwi pobranej z dodatkiem EDTA dochodzi do zmiany objętości płytek krwi (w przypadku metody impedancyjnej MPV rośnie o ok. 8-13%, a w przypadku metody optycznej maleje o 10%). Dlatego zaleca się, aby badanie morfologii wykonywać w ciągu 2 godzin od pobrania krwi, jeżeli zamiarem jest ocena parametrów układu płytkowego.

Niektóre analizatory określają również liczbę retikulopłytek wyrażoną jako frakcję płytek niedojrzałych (IPF). Jest to oznaczenie wolne od wyżej wymienionych ograniczeń, wiarygodne w ciągu 48 h od pobrania krwi. Ostatnim parametrem, dostępnym również tylko w wybranych analizatorach, jest średnia gęstość płytek krwi (MPC), której obniżenie sugeruje aktywację płytek.

Wymienione wyżej parametry mogą okazać się użyteczne w praktyce klinicznej. Płytki o większych rozmiarach badane w warunkach in vitro wykazują większą zawartość ziarnistości, silniejszą aktywację białek błonowych i silniejszą agregację. Kilka badań klinicznych wykazało związek między MPV a tendencją do zakrzepicy. Nie ma jednak badań klinicznych oceniających związek MPV z tendencją do krwawień u osób z małopłytkowością poza jednym badaniem z udziałem 175 pacjentów hematologicznych z liczbą płytek < 20 000/mcl.

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH