Leczenie ostrej białaczki szpikowej: wyniki badania PALG

W styczniowym numerze Leukemia&Lymphoma opublikowane zostały wyniki prospektywnego badania PALG dotyczącego leczenia chorych na ostrą białaczką szpikową (AML, acute myeloid leukemia) powyżej 60. roku życia.

Chociaż intensywna chemioterapia (IC, intensive chemotherapy) nadal pozostaje najlepszą opcją leczenia pacjentów z AML to jedynie 50% chorych otrzymuje IC, a odsetek ten obniża się wraz z wiekiem chorych nawet do 6% u pacjentów powyżej 80. roku życia.

Do najistotniejszych czynników uniemożliwiających zastosowanie IC zalicza się zły stan ogólny (PS, performance status) oceniany według skali Eastern Cooperative Oncology Group (ECOG) oraz obecność ciężkich chorób współistniejących.

Pierwszorzędowym celem badania PALG była ocena i walidacja systemu stratyfikacyjnego opartego na dwóch ww. czynnikach, tj. PS według ECOG oraz zmodyfikowanym indeksie według Charlson (CCI, Charlson Comorbidity Index).

Drugorzędowymi celami była ocena odsetka całkowitych remisji (CR) i 8-tygodniowej śmiertelności oraz prawdopodobieństwa całkowitego przeżycia (OS) w poszczególnych grupach chorych oraz określenie potencjalnych czynników prognostycznych mogących wpływać na w/w punkty końcowe analizy.

Badaniem objęto 509 chorych na AML powyżej 60 roku życia leczonych w latach 2004-2009 w 12 polskich ośrodkach hematologicznych. Chorzy byli stratyfikowani do dwóch grup „fit” i „frail”. Pacjenci z grupy „fit”, którzy mieli CCI 0-2 i PS 0-2 według ECOG byli podzieleni na podgrupę z CCI 0, która otrzymała leczenie IC i podgrupę z CCI 1-2 leczoną R-IC. Pacjenci „frail” charakteryzowali się PS> 2 według ECOG i/lub CCI> 2.

Chorzy „fit” z CCI 0 byli leczeni chemioterapią według schematu DA3+7 (daunorubicyna, cytarabina) bez lub z kladrybiną, pacjenci z CCI 1-2 otrzymywali DA2+5 lub ATM (cytarabina, tioguanina, metotreksat). Z kolei chorzy „frail” otrzymywali leczenie paliatywne, w tym terapię cytoredukcyjną z zastosowaniem hydroksymocznika, niskich dawek cytarabiny, 6-merkaptopuryny czy tioguaniny.

Wykazano, że prawdopodobieństwo OS pacjentów „fit” było istotnie większe niż pacjentów „frail” (30,3 vs 13,8 tygodni, p< 0,0001), ale odsetki 8-tygodniowej śmiertelności nie różniły się statystyczne (25% vs. 31, p= 0,2). Odsetek CR w grupie „fit” z CCI 0 był większy niż u chorych „fit” z CCI 1-2 (35% vs 27%, p= 0,008), nie obserwowano jednak różnic statystycznych w odniesieniu do odsetka 8-tygodniowej śmiertelności (29% vs 23%, p= 0,3) i OS (39,1 vs 25,8 tygodni, p= 0,09).

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH