Wstrząs kardiogenny - czy można poprawić rokowanie

Wstrząs kardiogenny związany jest zwykle z rozległym uszkodzeniem lewej komory w przebiegu zawału, gdzie częstość jego występowania to około 5-10%, ale może też wystąpić, gdy zawał dotyczy komory prawej (3% przypadków). Inne przyczyny to: dysfunkcja aparatu zastawkowego (12 %) bądź upośledzenie przepływu krwi, wywołane np. tamponadą.

Wstrząs jest to stan hipoperfuzji charakteryzujący się znaczną hipotensją (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg) i podwyższonym ciśnieniem zaklinowania (powyżej 20 mmHg) lub obniżonym wskaźnikiem sercowym (mniej niż 1,8l/min/m2). Poza zmienionymi parametrami hemodynamicznymi wstrząs manifestuje się objawami wynikającymi z hipoperfuzji, czyli ochłodzeniem i zasinieniem powłok skórnych, niepokojem, oligurią. Przy jego rozpoznaniu należy wykluczyć inne przyczyny spadku ciśnienia takie, jak hipowolemia, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, reakcja wazowagalna, wpływ leków czy zaburzenia rytmu.

Najważniejszym narzędziem w diagnostyce wstrząsu kardiogennego jest dwuwymiarowa echokardiografia dopplerowska, niezbędne jest też zastosowanie cewnika Swan – Ganza. Stan wstrząsu odzwierciedlają także wyniki badań laboratoryjnych.

W leczeniu objawów wstrząsu powinno dążyć się do obniżenia ośrodkowego ciśnienia napełniania przynajmniej do poziomu 15 mmHg i osiągnięcia wskaźnika rzutu serca większego od 2l/min/m2. Stabilizację hemodynamiczną mogą zapewnić leki inotropowe. Dopamina w dawkach wyższych od 3µg/kg/min oraz dobutamina w dawce 5-20µg/kg/min może poprawić stan hemodynamiczny chorego. Aby usprawnić czynność nerek można podać dopaminę w dawce <3µg/kg/min. Niezbędne jest zapewnienie odpowiedniego utlenowania, a wentylacja mechaniczna powinna być jak najszybciej wdrożona.

Bez wątpienia najważniejsze dla rokowania pacjenta jest leczenie przyczynowe. Już we wczesnej fazie wstrząsu należy rozważyć zabieg chirurgiczny lub PCI (pierwotną angioplastykę wieńcową). W przypadku, gdy ich wykonanie nie jest możliwe bądź wiąże się z dużym opóźnieniem, potrzebne jest włączenie leczenia fibrynolitycznego. Balon do kontrapulsacji wewnątrzaortalnej (IABP) zaleca się jako leczenie podtrzymujące razem z innymi urządzeniami wspomagającymi pracę lewej komory.

Wstrząs kardiogenny ciągle wiąże się z dużą śmiertelnością, głównie wśród chorych z zawałem. W ciągu 30 dni od wystąpienia tego powikłania umiera 40-60% pacjentów, a tylko około 1/3 z nich prezentuje objawy wstrząsu przy przyjęciu. U większości wstrząs rozwija się w ciągu 6-10 godzin od przyjęcia z powodu ostrego zawału serca. Najbardziej jednak zagrożeni zgonem są ci chorzy, których przyjęto z objawami wstrząsu.
comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH