Spastyczność jest następstwem uszkodzenia dróg ruchowych w mózgu lub rdzeniu kręgowym. Początkowo manifestuje się ona niedowładem, najczęściej dotyczącym połowy ciała. Występuje ona wszędzie tam, gdzie dochodzi do uszkodzenia centralnego układu nerwowego, może być zatem objawem lub powikłaniem większości chorób neurologicznych.

Najczęściej jednak występuje u chorych po udarze mózgu, po urazach czaszkowomózgowych, urazach rdzenia kręgowego, w stwardnieniu rozsianym, w mózgowym porażeniu dziecięcym.

Spastyczność polega przede wszystkim na wzmożonym napięciu mięśni, które najczęściej prowadzi do nieprawidłowego ułożenia ręki lub nogi, a w efekcie do braku możliwości posługiwania się dotkniętą spastycznością kończyną. W konsekwencji prowadzi także do znacznego pogorszenia sprawności chorego.

Utrudniona rehabilitacja

Chory ze znacznie nasiloną spastycznością nie może być skutecznie rehabilitowany, bo fizjoterapeuta nie jest w stanie wykonać żadnego ruchu biernego w objętej spastycznością kończynie.

Wymuszonemu i utrwalonemu ustawieniu kończyny często oprócz niesprawności, towarzyszy dotkliwy ból, który dodatkowo utrudnia rehabilitację.

W przypadku braku możliwości leczenia spastyczności oraz rehabilitacji może dojść do powstania utrwalonych nieodwracalnych zmian w postaci zwłóknienia lub kostnienia w obrębie mięśni i stawów. Zmiany te są określane przykurczami (w praktyce sami pacjenci nazywają niekiedy przykurczem zaawansowaną spastyczność), a jedyne skuteczne postępowanie u chorych z przykurczami to leczenie operacyjne, polegające na przecięciu/usunięciu zwłókniałej tkanki. Wobec powyższego, wczesne i skuteczne leczenie spastyczności jest więcej niż uzasadnione.

Spastyczność znacznie obniża jakość życia chorego, co potwierdzają liczne badania kliniczne. W zakresie kończyn górnych powoduje trudności w ubieraniu się i utrzymaniu higieny. W zakresie kończyn dolnych utrudnia przemieszczanie się, a także utrzymanie pozycji siedzącej podczas korzystania z wózka. Ponadto brak możliwości aktywnego poruszania się może powodować powstawanie odleżyn, zakrzepicy żylnej i infekcji.

Epidemiologia

Najczęstszą przyczyną spastyczności jest udar mózgu. W Polsce notuje się około 75 tysięcy zachorowań na udar rocznie. W badaniach wykonanych na dużej populacji stwierdzono, że po trzech miesiącach od udaru około 20% chorych w ogóle nie posługuje się kończyną górną, a 25% chorych z powodu niedowładu nogi w ogóle nie chodzi.

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH