Wychowanie planowe to najlepszy rodzaj terapii dzieci i młodzieży z ADHD

Rozwiązując problem dziecka z ADHD trzeba nauczyć się "wychowania planowego", czyli stylu wychowania dzieci, który nie tylko podsuwa rodzicom strategie i środki działania, ale stwarza też logiczne podstawy i ramy oceniania dziecka oraz problemów rodzinnych. Pozwala skutecznie interweniować w sytuacjach kryzysowych - tłumaczy Monika Prystawko, surdologopeda, specjalista w zakresie zaburzeń mowy i komunikacji ze Specjalistycznej Poradni dla Dzieci i Młodzieży z Wadami Słuchu Polskiego Związku Głuchych.
"Wychowanie planowe" to termin, który stworzyła Sharon Weiss, Amerykanka, specjalistka z zakresu zachowania, współautorka książki "Od chaosu do spokoju. Jak wychowywać dzieci z ADHD i innymi zaburzeniami zachowania". Jest to pozycja godna polecenia wszystkim rodzicom i terapeutom.

Mnóstwo energii

- ADHD nie zawsze jest równoznaczne z obniżoną sprawnością intelektualną. Jest to zaburzenie neurorozwojowe, sprawiające, że dziecko nie potrafi zachować pewnej samodyscypliny, niezbędnej dla sprostania oczekiwaniom własnym, rodziców i nauczycieli - mówi Monika Prystawko. - Dziecko z ADHD nie rozwiąże samo swoich problemów. Mimo że zdaje sobie z nich sprawę i bardzo chce się zmienić, nie jest w stanie tego samo zrobić.
Jak podaje definicja, ADHD jest to zespół nadpobudliwości psychoruchowej, diagnozowany u dzieci i dorosłych, w którym wyróżnia się trzy cechy: impulsywność, nadruchliwość i brak koncentracji.
- Impulsywność to brak panowania nad swoimi emocjami, nadreaktywność, reakcja nieadekwatnie mocna w stosunku do zaistniałej sytuacji, wybuchowość - wyjaśnia Prystawko.
- Nadruchliwość opisywana jest często przez rodziców słowami: "Gdyby można było spożytkować energię naszego dziecka, to oświetliłaby ona pół osiedla"; dziecko budzi się od razu pełne energii i musi ją jakoś rozładować.
Brak koncentracji polega na tym, że dziecko nie potrafi utrzymać uwagi dłużej niż kilkadziesiąt sekund na tym, co robi.
Wszystko go rozprasza. Wystarczy, że odwróci wzrok od zeszytu i już nie pamięta tego, co pisało.

Nigdy więcej NIE!

Według specjalistów, rozwiązaniem tych problemów jest zmiana podejścia do dziecka.
- Pierwszym krokiem jest odrzucenie wszystkich negatywnych etykietek i dostrzeżenie pozytywnych cech i aspektów temperamentu.
Dziecko trudne potrzebuje jasno określonej struktury działania, planu dnia, organizacji i przewidywalności. Następnym krokiem jest znalezienie pomocy, tzn. odpowiednich specjalistów: pedagogów, neuropsychologów, neurologów, logopedów oraz informacji o problemie np. z internetu, literatury - tłumaczy nasza rozmówczyni.

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH