Typowy obraz zachowań dziecka z ADHD (zob. opis objawów na str. 50-51) zwykle jest interpretowany przez otoczenie jako jego działania celowe, wynikające z nieposłuszeństwa, "zaczepności" i nieobowiązkowości. Ponieważ zaś takie zachowania w sposób dramatyczny dezorganizują życie rodziny, zajęcia w szkole i zabawy wśród rówieśników - ich następstwem jest odrzucenie dziecka przez rodzinę i wykluczenie z grupy rówieśniczej.

Emocjonalne i społeczne wykluczenie dziecka ma na niego dramatycznie destrukcyjny wpływ. Podstawową reakcją dziecka jest obniżona samoocena i brak wiary w siebie.

Realny fakt kliniczny

Opisywana w kategoriach symptomatologicznych grupa zaburzeń, określana obecnie jako ADHD, znana jest od ponad 100 lat; jednak opatrywana była różnymi nazwami. Duża zmienność poglądów i nazw nie sprzyjała utrwaleniu się przekonania, że mamy do czynienia z realnym faktem klinicznym - schorzeniem z istotnym stopniem uciążliwości i o stosunkowo dużym rozpowszechnieniu.
Utrudniała prowadzenie badań epidemiologicznych i uniemożliwiała porównywanie uzyskiwanych danych z tego zakresu.
Co więcej, wraz z ekstrapolacją potocznych obserwacji zachowań dzieci nie respektujących norm na dzieci z grupy klinicznej, prowadziło do błędnego przekonania, że mamy do czynienia z problemem wychowawczym i rozwojowym, a nie klinicznym.
Tego typu poglądy dziś są nie do utrzymania.
Przekonują nas o tym już nie opisy fenomenologiczne lecz wnikliwa diagnostyka neuropsychologiczna, elektrofizjologiczna, biochemiczna molekularna, neuroobrazowa i genetyczna.

Przyczyny

Badania rodzinne wskazują, że obecność u dziecka krewnego, obarczonego ADHD, zwiększa u niego ryzyko wystąpienia tego schorzenia 5 do 7 razy częściej w stosunku do rodzin bez takiego obciążenia. Wydaje się, że to rozkładanie się schorzenia w formie skupień rodzinnych jest uwarunkowane dziedziczeniem poligenowym.
Nadal też oczywiście aktualne są pierwsze poglądy na etiologię schorzenia, lokujące jego przyczyny wśród czynników zewnętrznych, urazów i szkodliwości okołociążowych i okołoporodowych. Do nich najczęściej zalicza się m.in.: wpływ alkoholu, nikotyny i innych substancji psychoaktywnych przyjmowanych przez matkę, na płód.
Również i w dalszym, już niezależnym życiu osobniczym może zaistnieć narażenie na czynniki szkodliwe, prowadzące, jak się zdaje, do wystąpienia ADHD (o ile wystąpią przed 7. rokiem życia). Taką szkodliwość postuluje się zwłaszcza wobec niektórych sztucznych barwników i konserwantów, ale też wskazywano na niekorzystne działanie (wobec szczególnej grupy podatnych dzieci) na rolę nadmiernej ilości spożywanego cukru czy przewlekłego zatrucia solami metali ciężkich (szczególnie ołowiu).

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH