Coraz bezpieczniej

Obecnie ponad połowa wykonywanych badań obrazowych wykorzystuje środki kontrastowe - dotyczy to szczególnie tomografii komputerowej (TK) i rezonansu magnetycznego (MR). Nieco rzadziej stosuje się środki kontrastowe w diagnostyce USG, chociaż kliniczna idea jest analogiczna.

Są też metody radiologiczne, takie jak angiografia i urografia, w których podanie środka kontrastowego stanowi nieodzowny element badania. Ta ostatnia powoli zastępowana jest tomografią komputerową z wykorzystaniem kontrastu.

Dobór kontrastu a sposób obrazowania

Nie ma jednego uniwersalnego środka cieniującego, który można podać w każdej sytuacji. Jak tłumaczy prof. Jerzy Walecki, konsultant krajowy w dziedzinie radiologii i diagnostyki obrazowej, to, jaki środek kontrastowy zostanie podany pacjentowi, zależy przede wszystkim od rodzaju techniki obrazowania, której zostanie on poddany.

- Inne środki kontrastowe stosujemy w tomografii komputerowej, inne w konwencjonalnych metodach badań obrazowych czy w angiografii, gdzie podaje się środek kontrastowy po to, aby wypełnić naczynia i je zobrazować. Jeszcze inne w rezonansie magnetycznym czy w USG - zaznacza prof. Walecki.

W przypadku TK są to jonowe i niejonowe środki kontrastowe.

Z kolei w rezonansie magnetycznym - paramagnetyki. Chociaż związki te mają zupełnie inny charakter fizykochemiczny, to jednak cel ich podania jest wspólny: wzmocnić sygnał (w wypadku rezonansu) lub gęstość tkanki (w tomografii) i odróżnić tkankę, która wzmacnia się w sposób naturalny od tej, która wzmacnia się w sposób patologiczny, zwykle mocniejszy.

Czasami jednak tkanka w ogóle się nie wzmacnia. Tak reaguje chociażby tkanka martwicza. Bywa i tak, że uszkodzona bariera naczynie- -tkanka powoduje nasiąkanie kontrastem; ma to miejsce w przypadku tkanki zmienionej patologicznie, np. guza.

- Oczywiście trzeba pamiętać, że istnieje jeszcze inny typ wykorzystywania środków kontrastowych, tzn. do badań dynamicznych czy oceny perfuzji. Szczególnie to ostatnie badanie - w tomografii komputerowej lub w rezonansie magnetycznym - ma olbrzymie znaczenie w rozpoznawaniu ognisk niedokrwiennych dzięki wykazaniu gorszej perfuzji tkankowej, np. w mózgowiu czy w innym narządzie - wyjaśnia konsultant krajowy.

I wskazuje, że podanie w postaci szybkiego wstrzyknięcia środka kontrastowego, a następnie ocena w czasie wykonywania poszczególnych skanów i wyznaczanie krzywej narastania tej gęstości jest takim klasycznym badaniem perfuzyjnym. Ma ono olbrzymie znaczenie także w badaniu guzów i odróżnieniu tkanki chorej od tkanki okołoguzowej, a ponadto w rozpoznawaniu udaru, gdzie radiolog odróżnia tkanki niedokrwienne przy udarze niedokrwiennym od tkanek niezmienionych, czyli strefy okołozawałowej.
comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH