Ma to znaczenie nie tylko z uwagi na transport. Dla pacjenta, krótki okres rozpadu oznacza, że można podać mu bardzo wysoką dawkę jednorazową izotopu, ale dawka pochłonięta przez niego będzie niska, bo szybko się rozpadnie i relatywny okres działania promieniowania na organizm będzie krótki.
Ponieważ aktywność promieniowania, jaką emituje pacjent po podaniu izotopu, ma wpływ na jakość otrzymywanego obrazu, w tym przypadku uzyskuje się przez krótki czas obraz bardzo wysokiej jakości. Natomiast stosując izotop o długim okresie rozpadu, nie można podać pacjentowi zbyt wysokiej dawki, bo zachoruje na chorobę popromienną.
OZZL poprze protest pacjentów przed MZ w Dniu Dziecka