Po sześciu latach sporów niemieccy posłowie przyjęli ustawę, która wprowadza jasność w dziedzinie

Do tej pory dyspozycje na wypadek konieczności uporczywego leczenia, czy podtrzymywania przy życiu wydało 9 milionów mieszkańców Niemiec, nie mając jednak pewności, czy ich wola zostanie uszanowana. Orzecznictwo sądów w tej kwestii jest niejednoznaczne.

– Miliony ludzi czekają na tę pewność prawną. Gwarantowane przez konstytucję prawo do samostanowienia musi być przestrzegane także w końcowej fazie życia - apelował podczas pełnej emocji debaty Joachim Stuenker (SPD), współautor uchwalonej ustawy.

Zgodnie z ustawą osoby pełnoletnie mogą wydać pisemne dyspozycje dotyczące tego, czy i jak chcą być leczone, gdy nie będą w stanie wyrazić swojej woli. Opiekun lub pełnomocnik takiej osoby powinien dopilnować, by lekarz postąpił zgodnie z dyspozycją. Warunkiem wstępnym jest jednak to, by dyspozycja była precyzyjna; sytuacja, w jakiej znalazł się jej autor powinna konkretnie odpowiadać tej, którą opisano w testamencie życia.

Za ustawą głosowało 317 posłów. Przeciw było 233, a pięciu wstrzymało się od głosu. Niemieccy posłowie głosowali w czwartek w sumie nad trzema odrębnymi propozycjami ustawy w tej samej sprawie, ale także nad wnioskiem o zaniechanie prób prawnego regulowania tej kontrowersyjnej sprawy.

– Umierania nie można uregulować – przekonywał chadek Hubert Hueppe. Jego wniosek został jednak odrzucony w pierwszym głosowaniu.

Propozycje różniły się w kwestii tego, do jakiego stopnia krewni, lekarze i opiekunowie pacjenta są związani jego testamentem życia.

W projekcie firmowanym przez wiceprzewodniczącego frakcji CDU/CSU Wolfganga Bosbacha proponowano, by testament życia był wiążący tylko wówczas, jeśli pacjent sporządził go po konsultacji medycznej i prawnej oraz potwierdził notarialnie. Testament życia miałby być ważny jedynie przez pięć lat.

Sztuczne podtrzymywanie przy życiu można byłoby przerwać tylko wtedy, jeśli zdiagnozowano by nieuleczalną, śmiertelną chorobę albo pacjent pozostawałby stale nieprzytomny.

– Konstytucja stanowi także o ochronie życia – przekonywał Bosbach.

Z kolei projekt posła Wolfganga Zoellnera (CSU) zakładał, że wiążące powinny być zarówno testamenty życia sporządzone na piśmie, jak i wyrażone ustnie w obecności świadków. Jednocześnie proponował rezygnację z automatyzmu; lekarz, krewni czy opiekunowie powinni zasięgnąć porady, czy dyspozycja odnosi się do konkretnej sytuacji.

Oba projekty nie uzyskały akceptacji większości.

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH