• Drukuj
• Komentarze

Maciej Hamankiewicz: rozmawiania z pacjentem trzeba się uczyć

• Wojciech Kuta/Rynek Zdrowia
• 06-04-2010 06:25

– Nie każdego można jednak nauczyć empatii, a na medycynę nie trafiają wyłącznie osoby z powołaniem do niesienia pomocy innym. Są wśród lekarzy świetni specjaliści w swojej dziedzinie, którzy nie radzą sobie w relacjach z chorymi.
– Odpowiednie rozporządzenie ministra zdrowia mówi m.in. o tym, że w połowie trwania specjalizacji opiekun ma obowiązek ocenić, czy specjalizujący się, mówiąc kolokwialnie, nadaje się do tego, żeby zostać lekarzem w danej dziedzinie. Negatywna ocena – z którą przyznaję, jeszcze się nie zetknąłem – zamyka drogę specjalizowania się.

– Czyli mamy dobry "filtr"?
– Owszem, ten filtr się sprawdza, jednak jest zakładany zdecydowanie zbyt późno. Jak wiadomo, w Polsce brakuje lekarzy. Na studia medyczne przyjmujemy 2,5 tys. osób rocznie, a powinniśmy przyjmować ok. 6 tysięcy. Świetni maturzyści dostają się na studia, a potem zdają na nich kolejne egzaminy w formie testów. Podobnie Lekarski Egzamin Państwowy przy zdobywaniu uprawnień po studiach. Cały czas młodzi ludzie rozwiązują krzyżówki... Należy więc zadać pytanie, czy studia nie powinny kończyć się obroną pracy w formie ustnego egzaminu wieńczącego cały tok studiów, jak np. w Szwajcarii?

W naszym kraju doszło do sytuacji, w której można być nieprzyjemnym człowiekiem z cuchnącym oddechem, mieć psychopatyczną osobowość, a mimo to przejść przez całe studia medyczne oraz odbywać staż podyplomowy. Dopiero wtedy, od swojego opiekuna w szpitalu, ów adept dowiaduje się, że nie powinien być lekarzem.

Uważam, że kwalifikacja sprawdzająca także psychologiczne predyspozycje do zawodu powinna odbywać się już podczas egzaminów wstępnych na uczelnię medyczną.

Cały wywiad – w kwietniowym wydaniu miesięcznika Rynek Zdrowia.

Czytaj więcej:    Maciej Hamankiewicz |  Naczelna Rada Lekarska |  samorząd lekarski |  kształcenie lekarzy |  edukacja lekarzy