8 maja - Światowy Dzień Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca

Organizacje pomagają co roku ponad 180 milionom ludzi na całym świecie, niosąc pomoc humanitarną w trakcie klęsk i katastrof, i pomagając lokalnym społecznościom.

Czerwony Krzyż i Czerwony Półksiężyc niosą pomoc ofiarom wojen i kataklizmów, propagują honorowe krwiodawstwo, prowadzą też poszukiwania ofiar wojen. Organizacje kierują się siedmioma zasadami: humanitaryzmem, bezstronnością, neutralnością, dobrowolnością, jednością, niezależnością i powszechnością. Celem ich działań jest zapobieganie ludzkim cierpieniom i łagodzenie ich skutków oraz ochrona ludzkiej godności, bez względu na pochodzenie, podział terytorialny czy wyznanie.

Ruch Czerwonego Krzyża stworzył szwajcarski kupiec Henry Dunant. Dzień jego urodzin - 8 maja - ustanowiono świętem ruchu. W 1859 r. w bitwie między armią austriacką a siłami francusko-włoskimi pod Solferino zginęło i zostało rannych wiele tysięcy ludzi.

Dunant widział, że nikt nie zbiera ciał i nie pomaga rannym, dlatego sam zorganizował pomoc. Później zaproponował powołanie we wszystkich krajach stowarzyszeń wolontariuszy niosących ratunek rannym na polu walki, a ich znakiem neutralności został czerwony krzyż.

Organizacja Czerwony Krzyż powstała w 1863 roku w Genewie jako Międzynarodowy Komitet Pomocy Rannym; w jego skład weszło wówczas 16 Krajowych Komitetów Pomocy Rannym. Porozumienie w tej sprawie podpisano w 1864 roku. Znak czerwonego krzyża powstał z odwrócenia barw flagi szwajcarskiej, czyli białego krzyża na czerwonym tle. Od czasu wojny rosyjsko-tureckiej w 1876 roku, równorzędnym znakiem stał się czerwony półksiężyc.

Trzy lata po powstaniu Czerwonego Krzyża, z powodu sporów i niesnasek wśród założycieli oraz braku zrozumienia m.in. dla idei powołania Światowej Organizacji Zdrowia czy Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, Dunant wycofał się z organizacji. W 1919 r. powołano Międzynarodową Federację Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca.

Czerwony Krzyż otrzymywał kilkakrotnie pokojową Nagrodę Nobla; pierwszym jej laureatem był założyciel organizacji. Henry Dunant sam nie posiadał majątku i gdy zachorował, w 1887 roku trafił do przytułku dla ubogich w szwajcarskim Heiden. W 1895 r. odnalazł go tam dziennikarz, którego artykuły poświęcone Dunantowi poruszyły Europę. W 1901 roku Dunant otrzymał pokojową Nagrodę Nobla. Do końca życia pozostał w Heiden, gdzie zmarł w 1910 roku.
comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH