Tablicę upamiętniającą istnienie Szpitala Gminy Wyznaniowej Żydowskiej odsłonięto w środę (13 maja) w Krakowie na budynku przy ul. Skawińskiej. Obecnie mieści się w nim II Katedra Chorób Wewnętrznych Collegium Medicum UJ im. prof. A. Szczeklika.

W latach 1866 - 1941 przy ul. Skawińskiej 8 działał szpital założony, rozbudowywany i coraz lepiej wyposażany z datków społeczności żydowskiej.

- Jestem szczęśliwy i wdzięczny, że po latach starań udało się odsłonić tablicę przypominającą o historii tego miejsca. To ważne dla osób, które kiedyś tutaj się leczyły i pracowały - powiedział Tadeusz Jakubowicz, przewodniczący Gminy Wyznaniowej Żydowskiej w Krakowie. 

Umieszczona nad głównym wejściem tablica z napisami w języku polskim i angielskim przypomina: "W latach 1866-1941 w tym budynku znajdował się szpital Gminy Żydowskiej w Krakowie".

Kierownik II Katedry Chorób Wewnętrznych CM UJ prof. Jacek Musiał podkreślił, że tablica to "uhonorowanie tych lekarzy, którzy w tym miejscu zaczynali niesienie pomocy chorym, przez tych, którzy pracują tu dzisiaj".

- Był to szpital bardzo nowoczesny, ze znakomitą kadrą lekarską. Pracowali tu ludzie wykształceni w najlepszych uniwersytetach Europy, którzy promieniowali na całą polską medycynę. Była to szpital o dobrej renomie, miał znakomitą aparaturę. Leczyli się tu także chrześcijanie, którym nie odmawiano pomocy - mówił prof. Aleksander Skotnicki, autor monografii Szpitala Gminy Wyznaniowej Żydowskiej.

Władze Żydowskiej Gminy Wyznaniowej przystąpiły do budowy nowoczesnego szpitala w 1861 r. Inicjatorem jego powstania był dr Józef Oettinger. Nowa placówka ze 100 miejscami dla chorych miała zastąpić działający wcześniej w tym miejscu przytułek szpitalny, który miał jedynie 30 łóżek. Przedstawiciele społeczności żydowskiej nie szczędzili datków na cele szpitala, pieniądze wpłacali także chrześcijanie.

Funkcjonowanie szpitala, który uruchomiono w 1866 r. dla ludności żydowskiej, zwłaszcza ortodoksyjnych wyznawców judaizmu było bardzo ważne. W placówce podawano koszerną żywność, było też niewielkie pomieszczenie pełniące funkcję bożnicy.

Szpital ten obok szpitala we Lwowie należał do największych placówek medycznych w XIX wiecznej Galicji. Przyjmowano tam cierpiących na choroby wewnętrzne i wymagających drobnych zabiegów chirurgicznych. Pod koniec XIX wieku otwarto tam osobny oddział chirurgiczny, oddział chorób dziecięcych oraz oddział chorób kobiecych, a wkrótce także ambulatoria otolaryngologiczne, okulistyczne i skórne. W 1899 r. urządzono także pracownię chemiczno-bakteriologiczną.

W regulaminie szpitala zapisano, że "obowiązkiem kierownika oddziału jest czuwać nad tem, ażeby z chorymi, zwłaszcza ubogimi, obchodzono się po ludzku i uprzejmie, ażeby służba ich nie zaniedbywała i nie wyzyskiwała".

W Szpitalu Żydowskim w Krakowie pracowali m.in. autor prac z zakresu historii medycyny, współautor "Słownika polskiej terminologii lekarskiej" Józef Oettinger, pediatra Jan Landau, wybitny bakteriolog Filip Eisenberg oraz Julina Aleksandrowicz - lekarz, społecznik, pionier badań z zakresu hematologii i transfuzjologii.

Podobał się artykuł? Podziel się!

CZYTAJ TAKŻE

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH