Kraków: szpital im. św. Ludwika ma 140 lat i niezwykłą historię W myśl fundatorów placówki powinna ona po wieczne czasy służyć leczeniu i pielęgnowaniu chorych dzieci, nosząc nazwę "Szpital św. Ludwika dla dzieci w Krakowie". Fot. Archiwum

Od 140 lat leczeniem dzieci w Krakowie zajmują się lekarze w szpitalu noszącym obecnie nazwę Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy im. św. Ludwika. W 1876 r. była to trzecia na ziemiach polskich (po Lwowie i Warszawie) zamknięta placówka zajmująca się leczeniem dzieci.

Jej założyciel, uważany za ojca polskiej pediatrii prof. Maciej Leon Jakubowski sformułował wówczas misję szpitala, która jest realizowana do dziś: "Walczymy o życie, zdrowie i uśmiech dziecka".

Z okazji jubileuszu od 2 do 4 września szpital zorganizował konferencję naukową, mającą na celu zaprezentowanie zgromadzonego doświadczenia oraz przedstawienie postępu, jaki dokonał się w pediatrii, a także galę jubileuszową oraz piknik rodzinny w Parku Strzeleckim.

Powstanie pierwszego w Krakowie szpitala dziecięcego miasto zawdzięcza staraniom prof. dr med. Jakubowskiego (1837-1915), współzałożyciela i wielokrotnego prezesa Krakowskiego Towarzystwa Lekarskiego, pierwszego prezydenta Zachodnio-Galicyjskiej Izby Lekarskiej, honorowego obywatela i radnego miasta Krakowa, rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego, pierwszego w Polsce profesora pediatrii, kierownika pierwszej na ziemiach polskich (1864), a po Florencji (1802) i Wiedniu (1850) trzeciej na świecie Katedry Pediatrii i kierownika pierwszej polskiej Kliniki Dziecięcej.

Na podzielonych wówczas zaborami ziemiach polskich, szpital był trzecią z rzędu placówką zamkniętego lecznictwa dziecięcego (Szpital Dziecięcy im. św. Zofii we Lwowie 1845, Szpital im. M. Kopernika w Warszawie 1869).

Fundusze na budowę i urządzenie szpitala zgromadziło założone w 1872 roku przez prof. Jakubowskiego i Marcelinę z Radziwiłłów Czartoryską Towarzystwo Opieki Szpitalnej dla Dzieci w Krakowie. W myśl postanowień pierwszych założycieli i fundatorów, placówka po wieczne czasy winna służyć leczeniu i pielęgnowaniu chorych dzieci, nosząc nazwę "Szpital św. Ludwika dla dzieci w Krakowie".

Uroczyste otwarcie szpitala, składającego się z pawilonu na 72 łóżka, odbyło się 1 maja 1876 r. Bramy szpitala stanęły otworem dla najbardziej potrzebujących pomocy lekarskiej dzieci proletariatu i gminu. W czasach tzw. nędzy galicyjskiej te właśnie dzieci chorowały najczęściej i najciężej.

Wkrótce szpital okazał się za mały w stosunku do potrzeb. W latach 1881 i 1882 dobudowano drugi pawilon dla zakaźnie chorych, a oba połączono zamkniętą galerią. Liczba łóżek wzrosła do stu. W 1889 r. utworzono oddział dla noworodków i niemowląt na 20 miejsc. Po zakończeniu rozbudowy, szpital liczył 120 łóżek, w tym 24 zajmowała Uniwersytecka Klinika Dziecięca, przeniesiona tu w 1876 r. ze Szpitala św. Łazarza. Z kolei w 1890 r. zbudowano przychodnię dla dzieci, a w 1896 osobny pawilon gospodarczy, obejmujący kuchnię i pralnię.

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH