Rynek zdrowia - Rak piersi potrójnie negatywny - jak leczyć, gdy brakuje standardów?

Drukuj
Komentarze

Rak piersi potrójnie negatywny - jak leczyć, gdy brakuje standardów?

SA/Rynek Zdrowia
16-05-2010 15:36

W opinii doc. Tadeusza Pieńkowskiego z Centrum Onkologii W warszawie, pewne nadzieje na przyszłość dla chorych z potrójnie negatywnym guzem piersi dają badania nad inhibitorami enzymu PARP, który bierze udział w naprawie DNA komórek.

Rak piersi jest jednym z najczęstszych powodów umieralności kobiet w Polsce. Każdego roku notuje się około 15 tysięcy nowych zachorowań.

U około 10 do 15 proc. chorych na raka piersi rozpoznawany jest tzw. potrójnie negatywny rodzaj raka. Ten typ nowotworu charakteryzuje się brakiem receptorów estrogenowych, progestagenowych i fizjologiczną zawartością receptora HER2 na swej powierzchni. Jest to bardziej agresywna postać raka piersi niż raka z ekspresją receptorów hormonalnych – podają w materiałach informacyjnych specjaliści z Polskiego Towarzystwa Badań nad Rakiem Piersi.

Leczenie potrójnie negatywnego raka piersi zależy od stopnia zaawansowania choroby. Na wybór terapii ma wpływ obecność przerzutów, wielkość nowotworu pierwotnego oraz wynik szczegółowych badań patologicznych, takich jak stopień złośliwości nowotworu, określający szybkość podziału komórek nowotworowych. W leczeniu potrójnie negatywnego raka piersi wykorzystywane są metody chirurgiczne, radioterapia i chemioterapia. W terapii chorych na TNBC ważne jest zahamowanie procesu powstawania sieci naczyń krwionośnych dostarczających pokarm do tkanek guza, tzw. angiogenezy.

Możliwości terapeutyczne są jednak tu bardzo niewielkie. Nie ma dużego arsenału leków, z których można skorzystać - nie może to być ani terapia hormonalna, ani leki działające na HER2. Dlatego średni czas przeżycia w tej grupie ciągle jest krótszy niż u chorych z innymi rodzajami raka piersi.

Metodą pozwalającą ustalić rodzaj guza oraz pozyskać wartościowe informacje nt. czynników wpływających na jego wzrost, jest charakterystyka biologiczna komórki nowotworowej. Patolog oglądając pod mikroskopem tkankę pobraną podczas biopsji, może ocenić obecność lub brak receptorów na zewnętrznej powierzchni komórek guza. W przypadku receptorów hormonalnych, stosuje się znaczniki, które łączą się z receptorami na powierzchni komórek raka. Stan receptora HER2 oznacza się metodą IHC (immunohistochemiczną) polegającą na określeniu ilości białka HER2, na powierzchni komórki nowotworowej (skala czterostopniowa HER2 0,1,2,3).