Specjaliści o błędach w leczeniu bólu nowotworowego

Pod koniec stycznia w Częstochowie odbyła się Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Szkoleniowa Opieki Paliatywnej i Zespołów Hospicyjnych.

Wykład inauguracyjny na organizowanej po raz osiemnasty konferencji, wygłosił prof. Krzysztof Bankiewicz, dyrektor Centrum Neurologii Interwencyjnej Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco. Profesor mówił o zastosowaniu terapii genowej i nanocząsteczek w leczeniu nowotworów złośliwych mózgu.

Podczas dwudniowego spotkania poruszano również tematykę stanu wegetatywnego, postępowania z przetokami u chorych na nowotwory, postępowania w stanach nagłych w opiece paliatywnej, leczenia żywieniowego w opiece paliatywnej, rozmów o śmierci i umieraniu.

Leczeniu bólu poświęcony był wykład konsultanta krajowego w dziedzinie medycyny paliatywnej, dr Aleksandry Ciałkowskiej-Rysz, pt.: ''Najczęstsze błędy w leczeniu bólu nowotworowego''.

Konsultant krajowa zwróciła w nim uwagę na konieczność stałej popularyzacji i zwiększenia wiedzy o wytycznych leczenia bólu EAPC (European Association of Paliative Care) wśród lekarzy specjalności innych niż medycyna paliatywna.

W obowiązującym i zalecanym, trzystopniowym schemacie leczenia bólu, który bazuje na tzw. drabinie analgetycznej WHO, za kluczowe espertka wskazała najczęstsze błędy dotyczące stosowania leków z I stopnia drabiny: nadmierne przewlekanie stosowanie leków NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych), stosowanie zbyt dużych dawek oraz brak wyczulenia na potencjalne działania niepożądane po NLPZ. Wśród błędów dotyczących działania na II stopniu drabiny analgetycznej - stosowanie zbyt długo i w zbyt wysokich dawkach tramadolu oraz łączenie słabych i silnych leków opioidowych.

Do powszechnie zauważanych błędów w stosowaniu silnych opioidów ekspertka zaliczyła zbyt częste i nieuzasadnione zalecanie form transdermalnych zamiast doustnych, zaniechania w informowaniu pacjenta o odsuniętym w czasie początku działania pierwszego plastra oraz brak informacji dla pacjentów o właściwych miejsca naklejania plastrów.

Dr Ciałkowska-Rysz zwróciła również uwagę, że często pomijana jest zasada miareczkowania silnych opioidów (zasada powolnego podwyższania odpowiedniej dawki, aż do uzyskania pełnej kontroli bólu) - w efekcie pacjenci otrzymują na początku leczenia zbyt wysokie dawki leków (szczególnie dotyczy to form leków w plastrach). Dostrzegane są także niedostatki w diagnostyce bólu - ból neuropatyczny jest rozpoznawany za rzadko, a - w konsekwencji - potrzebne leczenie adjuwantowe nie jest zalecane.

W zakresie działań niepożądanych konsultant wymieniła brak diagnozy i monitorowania najczęstszego i najbardziej dokuczliwego dla chorych działania niepożądanego - zaparcia po opioidach, a co najważniejsze - brak prób przeciwdziałania temu stanowi i leczenia w przypadku jawnej oporności na środki przeciwzaparciowe.

Podkreśliła również wagę i konieczność ciągłego upowszechniania wytycznych leczenia bólu, podnoszenia kwalifikacji wszystkich lekarzy, którzy mają do czynienia z pacjentami cierpiącymi z powodu bólu oraz propagowania poprawnych praktyk medycznych w tym zakresie.

Podobał się artykuł? Podziel się!
comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH