No i znowu urzędnicy Ministerstwa Zdrowia pracują nad stworzeniem następnych enklaw biurokracji gdzie umieszczą swoich pociotków na dobrze płatnych stanowiskach dobrze, że chociaż zrozumiano problem występowania w ochronie zdrowia tak zwanej gotowości. Przecież zamiast tych kosztujących wiele instytucji wystarczy sam pacjent, który wybierze dobrą placówkę. Powróćmy do lat 60 ubiegłego wieku, gdy szpitale dostawały za tak zwaną gotowość w zależności od stopnia referencji no i za każdego leczonego chorego osobodzień i nawet szpitale miejskie potrafiły być bardziej oblegane przez pacjentów niż wojewódzkie. W szpitalach szkolono młodych lekarzy, którzy po zdobyciu specjalizacji wygrywali stanowiska ordynatorskie lub szli do pracy w przychodniach specjalistycznych a nie blokowali stołki w szpitalach jak to się dzieje teraz. Rozliczanie jednorodnych grup procedur zastosowano w Kasach chorych w dwóch województwach no i jak system został dopracowano zmieniono sposób rozliczania a dziś rozpoczyna się zabawę od początku nie biorąc pod uwagę doświadczeń.

Przykład z niedawnych szkoleń nt. rachunku kosztów organizowanych przez MZ:
1) Do szkoleń warsztatowych włączono tylko wielkie szpitale (głównie kliniczne), i pewnie tak samo będzie z wyborem świadczeniodawców do rachunku kosztów. A co ze szpitalami powiatowymi, w których struktura kosztów wygląda jednak trochę inaczej?
2) Na ww. szkoleniu jeden z ekspertów właśnie wyjaśniał różnice między gotowością, a niewykorzystaniem zasobów. Wg Pani dr jak mam np. przewoźny aparat RTG którego wymaga NFZ, a które jest mi do niczego nie potrzebne (bo mam pracownie RTG na miejscu) to nie jest gotowość tylko marnotrawstwo, bo przecież mogę ten aparat wykorzystać do czegoś innego...
Do czego, tego już Pani dr nie potrafiła powiedzieć....

Jeśli więc tak będzie wyglądać wycena procedur i liczenie kosztów, jak wygląda obecna wykładnia NFZ, to będzie nam wszystkim jeszcze weselej niż teraz ....