NFZ zamieścił komunikat dla świadczeniodawców podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej (AOS) w sprawie stosowania przepisów § 12 ust. 5 i 6 Ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r.
Z uwagi na napływające do Funduszu informacje o nagminnym kierowaniu świadczeniobiorców przez lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej (poz) do lekarzy specjalistów, celem uzyskania informacji o rozpoznaniu, sposobie leczenia, rokowaniu, ordynowanych lekach, w tym także okresie ich stosowania i dawkowania oraz wyznaczonych wizytach kontrolnych i wpływie powyższego na czas oczekiwania świadczeniobiorców na świadczenia poradni specjalistycznych oraz o uzależnianiu przez lekarzy poz możliwości ordynowania świadczeniobiorcom leków w przypadku chorób przewlekłych, od dostarczenia przedmiotowej informacji, NFZ postanawia:
• Warunkiem koniecznym przy wystawianiu świadczeniobiorcom recept na leki refundowane, jest dysponowanie przez tego lekarza udokumentowanym rozpoznaniem schorzenia
• Przepisy § 12 ust. 5 i 6 OWU nie ograniczają kompetencji zawodowych i autonomii decyzji lekarzy poz. Dysponowanie przez lekarza poz wydaną przez lekarza specjalistę informacją nie wyklucza możliwości samodzielnego zweryfikowania przez tego lekarza zasadności zaordynowania leków, o których wypisanie pacjent zwrócił się do niego, jak również nie zwalnia lekarza z odpowiedzialności prawnej i zawodowej za skutki podjętej w związku z ordynowaniem leku decyzji
• W odniesieniu do świadczeniodawców AOS zwraca się jednocześnie uwagę, że w sytuacji, gdy lekarzem diagnozującym chorobę przewlekłą i ustalającym leczenie jest lekarz specjalista w określonej, odpowiedniej do rodzaju schorzenia dziedzinie, wydanie świadczeniobiorcy dla lekarza kierującego i/lub lekarza poz informacji, o której mowa § 12 ust. 5 i 6 OWU jest obowiązkiem wynikającym z umowy zawartej z Funduszem
• Podkreśla się, że realizacja przez świadczeniodawców AOS obowiązku wydawania informacji, o której mowa w § 12 ust. 5 i 6 OWU ma charakter obligatoryjny i nie zależy od faktu zwrócenia się świadczeniobiorcy do lekarza specjalisty o jej uzyskanie dla lekarza kierującego/lekarza poz
• Wykorzystywanie przedmiotowych przepisów dla celów niezgodnych z intencją ich określenia lub - w przypadku świadczeniodawców AOS - uchylanie się od ich stosowania, jest niedopuszczalne i stanowi naruszenie warunków realizacji umów.
Więcej: http://www.nfz.gov.pl
Czytaj więcej: świadczenia opieki zdrowotnej | AOS
Zielona Góra: ćwiczenia ratowników medycznych
I na koniec jedna uwaga: Co prawda obowiązek informowania lekarza kierującego i lekarza poz isnieje od dawna, ale nie jest on bezwzględny. Zgodnie z ustawą o prawach pacjenta, to on jest dysponentem informacji o swoim zdrowiu i może nie zgodzić się na poinformowanie swojego lekarza poz, tym bardziej, że często nie leczy się u niego i nie był przez niego kierowany. Samowolne poinformowanie lekarza poz przez np. lekarza psychiatrę, czy ginekologa do których nie potrzeba skierowań byłoby złamaniem tajemnicy lekarskiej, ponieważ ten lekarz poz nie uczestniczy w procesie leczenia, czyli nie ma podstawy do udostępnienia mu danych dotyczących tego pacjenta. A zapis w rozporządzeniu ( zresztą bez delegacji ustawowej) to trochę za mało by łamać prawa pacjenta gwarantowane ustawowo.