Dzierżawa operatorska, czyli dać szpital i mieć szpital Piotr Najbuk, Praktyka Life Sciences w Kancelarii Domański Zakrzewski Palinka sp. k.

Dzierżawa operatorska umożliwia współpracę publicznych placówek ochrony zdrowia z prywatnymi inwestorami. Rozwiązanie to może być nadal wykorzystywane w obecnym stanie prawnym, bowiem tzw. ustawa dekomercjalizacyjna nie uniemożliwiła zawierania tego typu umów - przypominają w komentarzu prawnicy z kancelarii DZP, Paweł Kaźmierczyk i Piotr Najbuk.

Podstawowym założeniem dzierżawy operatorskiej jest zapewnienie inwestycji w majątek strony publicznej przy braku jakiejkolwiek ingerencji w strukturę własnościową - cały szpital pozostaje w dalszym ciągu własnością samorządu, w żadnym momencie nie dochodzi do jego zbycia. Umowę tego typu mogą zawrzeć zarówno podmioty działające jako spółki kapitałowe, jak i samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej.

Dzierżawa operatorska jest rozwiązaniem bazującym na przepisach prawa cywilnego dotyczących tradycyjnej dzierżawy uzupełnionych o dodatkowe postanowienia. Przedmiotem umowy zawieranej przez stronę publiczną (podmiot tworzący) z operatorem będącym prywatną spółką jest dzierżawa składników majątkowych (np. budynków, sprzętu) niezbędnych do prowadzenia działalności leczniczej.

W szczególności dotyczyć to będzie dzierżawy przedsiębiorstwa podmiotu leczniczego. W ramach umowy nowy podmiot leczniczy przyjmuje na siebie ogół praw i obowiązków dotychczasowego podmiotu, związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz zobowiązuje się do dokonania określonych inwestycji (np. wyremontowania izby przyjęć, zakupu sprzętu kardiologicznego) i uiszczania czynszu.

Co ważne i warte podkreślenia, dzierżawa jest także narzędziem umożliwiającym zachowanie lub zwiększenie jakości udzielanych świadczeń. Spółka operatorska powinna złożyć wniosek o cesję umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia w zakresie świadczeń udzielnych dotąd przez wydzierżawiającego (wymagana jest pisemna zgoda dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu). Gwarantuje to zachowanie ciągłości nieodpłatnej opieki zdrowotnej.

Więcej niż tradycyjna dzierżawa
Dzierżawa operatorska to tzw. umowa nienazwana, nie wynika bowiem wprost z przepisów prawa. Podstawą prawną jej konstrukcji są regulacje Kodeksu cywilnego dotyczące dzierżawy (przepisy art. 693-709). Określają one stosunek prawny, w którym wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz. Należy ponadto pamiętać, że do dzierżawy stosuje się także przepisy o najmie.

Jako stosunek cywilnoprawny, umowa dzierżawy operatorskiej może byś swobodnie kształtowana przez jej strony. Konieczne jest jednak zawarcie w jej treści obligatoryjnych elementów, tj. określenia stron umowy, określenia rzeczy lub praw przynoszących pożytki, wskazanie pożytków przypadających dzierżawcy oraz określenie wysokości i rodzaju czynszu.

CZYTAJ TAKŻE

comments powered by Disqus

PARTNER DZIAŁU

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH