Pacjent z cukrzycą leczy się całe życie. Lekarz zwykle nie ma wiele czasu. Chory na swej długiej drodze poszukiwania informacji o chorobie trafia do farmaceuty.

- W Polsce cukrzyca leczona jest na poziomie średnim - mówi prof. Edward Franek ze Szpitala klinicznego MSWiA. Zapobieganie ewentualnym powikłaniom związane jest z właściwym przyjmowaniem leków. Obecnie w Polsce cukrzycę mają 2 miliony ludzi. 1,5 mln ma cukrzycę typu 2, pół miliona ma cukrzycę typu 1. Wśród chorych 20 tys. osób stanowią dzieci i młodzież. - Przed stu laty nie było tylu osób cierpiących na tę chorobę, pacjent, u którego zdiagnozowano cukrzycę typu I umierał maksymalnie po kilku tygodniach od rozpoznania - mówi Franek. Przełom nastąpił w 1922 roku, w Toronto. Wówczas podano pacjentowi Leonardowi Thompsonowi zwierzęcą insulinę.

Dziś w cukrzycy stosuje sie insulinę, a także, w cukrzycy typu II, doustne leki przeciwcukrzycowe. W tej drugiej grupie refundacja dotyczy metforminy i pochodnych sulfonylomocznika. To leki, określane przez praktyków, jako niesprawiające większych problemów pacjentowi. Wśród skutków ubocznych po metforminie można wymienić biegunkę, nudności, wzdęcia. Najcięższym powikłaniem może być niosąca zagrożenie życia kwasica mleczanowa. Przypadek ten występuje u ok. 50 przypadków na każde 100 tysięcy pacjentów rocznie.

Ryzyko dotyczy szczególnie chorych predestynowanych do kwasicy, szczególnie z przewlekłą chorobą nerek i po podaniu dożylnym środków kontrastowych. Generalnie wśród przeciwwskazań do stosowania metforminy można wymienić następujące syndromy: nadwrażliwość na chlorowodorek metforminy, kwasica ketonowa i stan przedśpiączkowy w cukrzycy, niewydolność nerek (Clkr < 60/min), podawanie środków kontrastowych, ostre lub przewlekłe choroby prowadzące do niedotlenienia tkanek, niewydolność wątroby, alkoholizm, ciąża, karmienie piersią.

Pochodne sulfonylomocznika, na przykład tolbutamid czy gliklazyd, mogą niekiedy doprowadzić do hipoglikemii – czyli nadmiernego obniżenia poziomu glukozy we krwi, co początkowo prowadzi do poczucia lęku, głodu, senności, osłabienia, a w ciężkich przypadkach - do śpiączki, drgawek i nieodwracalnego uszkodzenia OUN. Wśród innych objawów niepożądanych glikazydu można wymienić: zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne, zaburzenia hematologiczne, wzrost aktywności enzymów wątrobowych. Przeciwwskazania do stosowania gliklazydu to: cukrzyca typu 1 (kwasica ketonowa, śpiączka - pharmindex), nadwrażliwość na pochodne sulfonylomocznika, ciężka niewydolność nerek lub wątroby, okres ciąży i karmienia, równoczesne przyjmowanie mikonazolu lub innych przeciwgrzybiczych pochodnych imidazolowych - pharmindex.

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH