• Drukuj
• Komentarze

Ratunku, powietrza!

• Piotr Wróbel/Rynek Zdrowia
• 03-08-2008 21:21

Jak pacjent z doktorem

Profesor Pierzchała podkreśla, że przy leczeniu duszności przewlekłej występującej w POChP współpraca pacjenta z lekarzem jest trudna, bo objawy tej choroby występują trwale. Warto wskazać, że efekt przyjmowania leków będzie lepszy, jeśli pacjent zdobędzie się na podjęcie regularnej gimnastyki i zaprzestanie palenia papierosów, zastosuje energetyczną dietę. To pozwoli mu na dłuższe utrzymywanie kondycji. W przebiegu POChP takie podejście jest niezwykle ważne. Może uchronić przed wpadaniem w samonapędzające się błędne koło: z powodu duszności nie wykonuję wysiłku, z powodu niewykonywania wysiłku mam coraz słabsze mieśnie, a coraz słabsze mięśnie nie pozwalają mi wykonać tego wysiłku.
Istotne jest też, aby cierpiący na POChP pacjent nie przyjmował innych leków, które mogą wzmagać objawy choroby podstawowej. Np. kaszel może być nasilany przez niektóre tabletki przyjmowane w nadciśnieniu. Leki moczopędne powodują utratę potasu. Brak potasu w surowicy wywołuje z kolei zaburzenia rytmu serca, osłabienie siły mięśniowej.
- Na ogół ci pacjenci chętnie współpracują z lekarzem - uważa profesor Władysław Pierzchała. - My, pulmonolodzy, proponowaliśmy tworzenie czegoś w rodzaju szkół dla chorych i kierunkowe kształcenie pielęgniarek środowiskowych, które się zajmą edukacją tych osób. Chorzy na POChP chcą wiedzieć, co jeszcze można zrobić, żeby się czuć lepiej. Ponieważ lekarz w poradni nie może poświęcić im odpowiedniej ilości czasu, oni się zniechęcają, przestają przychodzić na wizyty.

Ciśnieniomierz i spirometr

Najlepiej jednak zapobiegać. To znany banał, ale często zbyt póżno przywoływany. W profilaktyce POChP teoretycznie nie trzeba wiele. Potrzebna jest lekarska dociekliwość, spirometr i wola pacjenta. Prekursor leczenia POChP w Polsce i inicjator narodowego programu profilaktyki tej choroby, profesor Jan Zieliński z warszawskiego Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc, zawsze marzył i marzy nadal, aby na biurku lekarza obok ciśnieniomierza stał spirometr albo przynajmniej uproszczona wersja tego aparatu - peakflowmetr.
Narodowy program profilaktyki POChP już nieco przybliżył nas do tego standardu. W 2004 roku wykonano 150 tysięcy badań spirometrycznych.