Rynek zdrowia - Technologie szybkiego prototypowania przy tworzeniu zindywidualizowanych implantów

Gorące tematy

Drukuj
Komentarze

Technologie szybkiego prototypowania przy tworzeniu zindywidualizowanych implantów

Katarzyna Chojnowska/Design News Polska XI-XII 2009
27-07-2010 11:44

Na podstawie skanu CTI
wykonano model anatomiczny oczodołu. Do wykonania modelu wybrano technologię PolyJet firmy Objet Geometries, ze względu na jej dużą dokładność oraz wyrazistość detali. Model został wykonany na systemie Eden350V z białej żywicy akrylowej VeroWhite. Dzięki grubości nanoszonej warstwy na poziomie 0,016mm technologia spełniła wymogi niezbędne do odwzorowania wszelkich detali anatomicznych.

Przed zabiegiem chirurgicznym dopasowano siatkę tytanową do zakresu planowanej rekonstrukcji dolnej ściany oczodołu wycinając ją z prefabrykowanego elementu. Następnie korzystając z modelu dogięto ją manualnie do prawidłowego kształtu zdrowej ściany oczodołu. Wywinięto kilka oczek siatki na dolny brzeg oczodołu, aby umożliwić śródoperacyjne jej ustabilizowanie. Indywidualnie wymodelowaną siatkę i model przekazano do wysterylizowania.

Zabieg chirurgiczny przeprowadzono w znieczuleniu ogólnym złożonym z intubacją przez usta. Dojście operacyjne wykonano tak, aby nie było widocznych blizn na skórze twarzy. Po wykonaniu nacięcia potwierdzono przemieszczenie prawie całej ściany dolnej i części przyśrodkowej odśrodkowo w stosunku do oczodołu. Uniesiono tkanki oczodołu i wprowadzono uprzednio dogiętą siatkę tytanową. Umocowano ją dwiema śrubami samogwintującymi do dolnego brzegu oczodołu. Ranę spojówki zeszyto szwami resorbującymi się. Potwierdzono testem biernym ruchomości prawidłową ruchomość gałki ocznej. Przebieg znieczulenia był niepowikłany, a operacja zakończyła się sukcesem (zdjęcie 4).

Dzięki wykorzystaniu
technologii szybkiego prototypowania przy tworzeniu implantu medycznego, znacznie skrócono czas przygotowania zindywidualizowanego implantu dla konkretnego pacjenta. Implant jest wówczas dokładnie dopasowany do kształtu ściany kostnej i pozostałych części oczodołu. Jak zaznaczają prowadzący operację „Dzięki tej metodzie możliwe jest także uzyskanie lepszego efektu estetycznego i funkcjonalnego, a co za tym idzie – szybszego powrotu do zdrowia”. Można mieć nadzieję, że coraz więcej lekarzy pójdzie w ślady osób z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, WSZ w Elblągu oraz z Politechniki Łódzkiej i technologie szybkiego prototypowania zagoszczą na stałe w salach operacyjnych przyspieszając procesy implantologii oraz podnosząc jakość świadczonych usług.

W artykule wykorzystano opisy oraz zdjęcia przekazane przez Panów:
• lek. stom. Bogdana Chomika (4. Pododdział Chirurgii Szczękowo-Twarzowej, Oddział Otolaryngologii WSZ w Elblągu),
• lek. med. Marcina Elgalala,
• dr. hab. n. med. Marcina Kozakiewicza (Oddział Kliniczny Chirurgii Szczękowo-Twarzowej Uniwersytet Medyczny w Łodzi),
• prof. dr. hab. n. med. Ludomira Stefańczyka (Zakład Radiologii i Diagnostyki Obrazowej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi),
• prof. dr. hab. n. med. Bogdana Walkowiaka (Zakład Biofizyki, Instytut Inżynierii Materiałowej Politechniki Łódzkiej),
• lek. stom. Leszka Wieczerzaka.