Łasuchy bardziej skłonne do depresji?

Większość maluchów uwielbia słodycze, ale te, które mają do nich szczególne upodobanie, mogą cierpieć na depresję

Także dzieci obciążone rodzinnym ryzykiem alkoholizmu chętniej sięgają po słodycze.

Naukowcy kierowani przez psychologa, dr Julie Mennellę z Monell Chemical Senses Center w Filadelfii doszli do takich wniosków po przebadaniu 300 dzieci w wieku od 5 do 12 lat. Miały one spróbować 5 wodnych roztworów o różnej zawartości cukru i wybrać ten, który smakuje im najbardziej.

Dzieciom zadawano również pytania mające pomóc w wychwyceniu objawów depresji, podczas gdy ich matki dostarczyły informacji na temat konsumpcji alkoholu w rodzinie. Badacze ocenili, że jedna czwarta dzieci miała depresję, a połowa posiadała krewnego (rodzica, rodzeństwo, dziadka, babcię, ciocię lub wujka) uzależnionego od alkoholu, co oznacza, że miała genetyczne predyspozycje do tego nałogu.

Upodobanie do intensywnie słodkiego smaku stwierdzono u 37 dzieci, które były obciążone rodzinnym ryzykiem alkoholizmu oraz miały objawy depresji. Ta grupa preferowała najsłodszy, bo 24-procentowy roztwór sacharozy, czyli taki, jaki uzyskuje się po rozpuszczeniu 14 łyżeczek cukru w filiżance wody. Jest on dwukrotnie słodszy niż cola. Reszta dzieci wybrała roztwór 18-procentowy, czyli o jedną trzecią mniej słodki.

U dzieci z depresją, ale bez rodzinnego ryzyka alkoholizmu, stwierdzono większą skłonność do jedzenia słodyczy i cukierków oraz zwiększoną wrażliwość na ból.

Wyniki tych badań wskazują, że różnice w zamiłowaniu dzieci do słodkości mają podłoże genetyczne i biologiczne – uważają autorzy pracy.

Jak przypominają, słodycze i alkohol aktywują te same obszary mózgu tzw. układ nagrody, związany z odczuwaniem przyjemności. Wcześniejsze badania sugerowały, że alkoholicy mają większy pociąg do słodkiego smaku.

Dr Mennella zastrzega jednak, że odkrycie dokonane przez jej zespół nie oznacza jeszcze, iż dzieci uwielbiające słodycze uzależnią się w przyszłości od alkoholu. Związek ten wymaga dalszych badań – ocenia psycholog.

Zdaniem prof. Tima Jacoba z Uniwersytetu Cardiff, który nie jest współautorem pracy, badania dr Mennelli nie rozstrzygają, w jakim stopniu upodobanie do słodkiego smaku wynika z genetycznie uwarunkowanych różnic w funkcjonowaniu mózgu, a w jakim z wychowania i rodzicielskiej kontroli nad ilością słodyczy w diecie dziecka.

Podobał się artykuł? Podziel się!
comments powered by Disqus

PARTNER DZIAŁU

  • MSD

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH