Czy zostanie wynaleziony nowy test wykrywający stan przedcukrzycowy?

Ocena poziomu jednego z enzymów w czerwonych krwinkach może pomóc w wykrywaniu stanu przedcukrzycowego.

To ułatwi zapobieganie cukrzycy typu 2 i jej powikłaniom – wynika z pracy, którą publikuje pismo „Diabetes“.

Stan przedcukrzycowy, czyli stan wysokiego ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2, charakteryzuje się obniżoną zdolnością organizmu do metabolizowania glukozy. Obecnie ocenia się go na podstawie jednego z dwóch badań: mierząc poziom glukozy na czczo bądź wykonując doustny test obciążenia glukozą, w którym pacjentowi podaje się na czczo 75 g glukozy rozpuszczonej w 300 ml wody.

W pierwszym przypadku stan przedcukrzycowy stwierdza się wówczas, gdy poziom glukozy na czczo jest podwyższony – tj. wynosi 100-125 mg na 100 ml krwi – ale niewystarczający do zdiagnozowania cukrzycy. W drugim teście, pacjenci ze stanem przedcukrzycowym osiągają stężenia od 140 do 199 mg glukozy na 100 ml krwi w dwie godziny od podania tego cukru.

Wczesne wykrycie stanu przedcukrzycowego pozwala na szybkie wprowadzenie zmian w stylu życia – takich jak mniej kaloryczna dieta bogatsza w warzywa i owoce, czy zwiększenie aktywności fizycznej, które mogą zapobiegać rozwojowi cukrzycy typu 2 i związanych z nią poważnych powikłań bez konieczności stosowania leków.

Najnowsze badania naukowców z Wydziału Medycyny Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa mogą pomóc w opracowaniu prostego, rutynowego testu, który pozwoli jeszcze lepiej identyfikować osoby zagrożone cukrzycą typu 2.

Badacze zaobserwowali, że zarówno u osób z cukrzycą, jak i u osób ze stanem przedcukrzycowym dochodzi do 2,3-krotnego wzrostu poziomu enzymu o nazwie beta-N-acetyloglukozaminidaza w czerwonych krwinkach (erytrocytach).

Rola tego enzymu polega na odłączaniu od cząsteczek białek reszt cukrowych w postaci N-acetylo-glukozaminy. Przyłączanie tych reszt przez inny enzym (O-GlcNAc transferazę) w tzw. procesie O-glikozylacji, jest powszechnym procesem modyfikacji białek, który powoduje zmianę ich funkcji. Glikozylacja zależy od wielu czynników środowiska, jak stres czy dieta. Wiadomo np., że duże ilości glukozy oraz tłuszczów w pożywieniu nasilają ten proces.

Gdy liczba reszt cukrowych przyłączanych do białek przekracza pewien poziom, jak to mam miejsce np. u chorych ze źle kontrolowana cukrzycą (u których utrzymuje się wysoki poziom glukozy we krwi), zjawisko to zaczyna być szkodliwe dla komórek. Wówczas aktywnosć beta-N-acetyloglukozaminidazy, odcinającej reszty cukrowe, znacznie wzrasta.

comments powered by Disqus

PARTNER DZIAŁU

  • MSD

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH