Current Biology: młody mózg jest bardziej "plastyczny"

Najłatwiej zmienia się młody mózg, a niektóre zmiany organizacji neuronów są możliwe tylko we wczesnym dzieciństwie - informują naukowcy z USA i Izraela na łamach pisma Current Biology.

Naukowcy wykazali, że zmiany adaptacyjne w tzw. korze wzrokowej mózgu zachodzą tylko u osób, które urodziły się niewidome, ale nie u ludzi, którzy stracili wzrok w późniejszym wieku.

Odkrycie pozwala zrozumieć jak powstają połączenia nerwowe w pierwszych kilku latach życia, co być może przyczyni się do opracowania techniki „przeprogramowania” mózgu w późniejszym życiu. Taka umiejętność byłaby bardzo przydatna np. w terapii pacjentów, którzy stracili wzrok.

W latach 50. i 60. naukowcy przeprowadzili eksperymenty, które sugerowały, że mózg rozwija się prawidłowo tylko u osób mających kontakt z całą gamą odpowiednich informacji – bodźców z otoczenia, np. wzrokowych, słuchowych, językowych; oraz, że dzieje się to w określonym czasie na wczesnym etapie życia. Później mózg traci zdolność do zmian i „przeprogramowania się” pod wpływem nowych bodźców.

Badania na zwierzętach potwierdziły tą teorię – np. koty, którym specjalnie zasłonięto oczy w pierwszych miesiącach życia, nigdy już nie widziały normalnie nawet po zdjęciu zasłonek z oczu.

W swojej najnowszej pracy badacze z Massachusetts Institute of Technology i Beth Israel Deaconess Medical Center chcieli sprawdzić, czy część mózgu o nazwie kora skroniowa mózgu, może ulec przeprogramowaniu w dowolnym momencie życia, czy tylko we wczesnym dzieciństwie.

U osób widzących kora skroniowa jest zaangażowana w rejestrowanie ruchu – pacjenci z upośledzeniem funkcji kory skroniowej w obydwu półkulach mózgu nie widzą ruchu, np. gdyby patrzyli na kogoś nalewającego wodę do szklanki widzieliby tylko nieruchomy, jakby zatrzymany w kadrze strumień wody.

Wyniki wcześniejszych badań wskazywały, że u ludzi niewidzących kora skroniowa ulega zmianom adaptacyjnym, dzięki którym osoby te lepiej słyszą, ale prace te nie rozróżniały pacjentów, którzy utracili wzrok we wczesnym i późnym okresie swojego życia.

W najnowszej pracy naukowcy badali trzy grupy uczestników – ludzi widzących, takich którzy urodzili się niewidomi i osoby, które straciły wzrok po 9. roku życia. Przy użyciu techniki funkcjonalnego rezonansu magnetycznego sprawdzali, czy kora skroniowa reaguje na dźwięki związane z ruchem, np. odgłos kroków na schodach.

Jak podkreślają autorzy badania, wyniki były jednoznaczne - kora skroniowa reagowała na dźwięki związane z ruchem tylko u osób, które urodziły się niewidome, nigdy u osób widzących, ani tych które utraciły wzrok po 9. roku życia.

To sugeruje, że u ludzi którzy stracili wzrok, bodźce wzrokowe otrzymane we wczesnych latach życia stymulują korę skroniową do rozwoju jej typowej funkcji (wzrokowej) i nie da się jej przeprogramować do odbierania dźwięków po utracie wzroku. U ludzi, którzy urodzili się niewidomi i nigdy nie odbierali bodźców wzrokowych, kora skroniowa przejęła funkcję słuchową po urodzeniu.

Naukowcy mają nadzieję, że dzięki nowej wiedzy w przyszłości nauczą się stymulować mózg do niezbędnych zmian również w późniejszych etapach życia.

Podobał się artykuł? Podziel się!
comments powered by Disqus

PARTNER DZIAŁU

  • MSD

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z MEDYCYNĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekzdrowia.pl prosto na Twój e-mail

Rynekzdrowia.pl: polub nas na Facebooku

Rynekzdrowia.pl: dołącz do nas na Google+

Obserwuj Rynek Zdrowia na Twitterze

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

POLECAMY W PORTALACH